568. Hadis
وعن سَهْلِ بن سَعدٍ رضي الله عنه : أنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِشَرابٍ ، فَشَرِبَ مِنْهُ وَعَنْ يَمِينِهِ غُلاَمٌ ، وَعَنْ يَسَارِهِ الأشْيَاخُ ، فَقَالَ لِلغُلاَمِ : (( أتَأذَنُ لِي أنْ أُعْطِيَ هؤُلاء ؟ )) فَقَالَ الغُلامُ : لاَ وَاللهِ يَا رسولَ الله ، لا أُوْثِرُ بِنَصِيبـي مِنْكَ أحَداً . فَتَلَّهُ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم في يَدِهِ . متفقٌ عَلَيْهِ . (( تَلَّهُ )) بالتاءِ المثناة فوق : أيْ وَضَعَهُ . وَهذَا الغُلامُ هُوَ ابنُ عَبَّاسٍ رضي الله عنهما .
Sehl b. Sa'd radıyallâhu anh'den rivayet edildi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e bir içecek getirildi, ondan içti. Sağ tarafında bir çocuk, sol tarafında ise yaşlılar vardı. Çocuğa: “Bunu şunlara vermeme izin verir misin?” buyurdu. Çocuk: ‘Hayır, vallahi yâ Resûlallah! Senden gelen nasibim (payım) konusunda kimseyi kendime tercih etmem’ dedi. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem kabı onun eline bıraktı. Müttefekun aleyh. Üstten iki noktalı tâ ile okunan tellehû (تَلَّهُ), “onu koydu, bıraktı” demektir. Bu çocuk İbn Abbâs radıyallâhu anhümâ'dır.
569. Hadis
وعن أَبي هريرة رضي الله عنه ، عن النبي صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( بَيْنَا أيُّوبُ عليه السلام يَغْتَسِلُ عُرْيَاناً ، فَخَرَّ عَلَيْهِ جَرَادٌ مِنْ ذَهَبٍ ، فَجَعَلَ أيُّوبُ يَحْثِي في ثَوْبِهِ ، فَنَادَاهُ رَبُّهُ عز وجل : يَا أيُّوبُ ، ألَمْ أكُنْ أغْنَيتكَ عَمَّا تَرَى ؟! قَالَ : بَلَى وَعِزَّتِكَ وَلَكِنْ لاَ غِنى بي عن بَرَكَتِكَ )) رواه البخاري .
Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den, Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'den rivayet edildi; şöyle buyurdu: “Eyyûb aleyhisselâm çıplak olarak yıkanırken üzerine altından çekirgeler dökülmeye başladı. Eyyûb onları avuçlayıp elbisesinin içine doldurmaya koyuldu. Bunun üzerine Rabbi azze ve celle ona: ‘Ey Eyyûb! Seni gördüğün bu şeyden müstağni kılmamış mıydım?’ diye seslendi. Eyyûb: ‘Evet, izzetine andolsun ki öyle; fakat senin bereketinden müstağni kalamam’ dedi.” Buhârî rivayet etmiştir.