Binûn

647. Hadis

Kaynak: Riyâzü's-Sâlihîn · İmam Nevevî · Riyâzü's-Sâlihîn (Fahl tahkiki) · Türkçe çeviri

647. Hadis

وعن أَبي هريرة رضي الله تَعَالَى عنه: أنَّ رَجُلاً ، قَالَ : يَا رسول الله ، إنّ لي قَرَابةً أصِلُهم وَيَقْطَعُونِي ، وَأُحْسِنُ إلَيْهِمْ وَيُسِيئُونَ إلَيَّ ، وَأحْلُمُ عَنهم وَيَجْهَلُونَ عَلَيَّ ! فَقَالَ : (( لَئِنْ كُنْتَ كَمَا قُلْتَ ، فَكأنَّمَا تُسِفُّهُمُ الْمَلَّ ، وَلاَ يَزَالُ مَعَكَ مِنَ اللهِ تَعَالَى ظَهيرٌ عَلَيْهِمْ مَا دُمْتَ عَلَى ذَلِكَ )) رواه مسلم . وقد سَبَقَ شَرْحُهُ في بَابِ صلة الأرحام .

Ebû Hüreyre radıyallâhu teâlâ anh'den rivayet edildiğine göre bir adam: ‘Yâ Resûlallah! Benim akrabalarım var; ben kendilerini ziyaret edip ilgileniyorum, onlar ise benimle ilgiyi kesiyorlar. Ben onlara iyilik ediyorum, onlar bana kötülük ediyorlar. Ben onlara yumuşak davranıyorum, onlar ise bana kaba ve câhilce davranıyorlar!’ dedi. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Eğer dediğin gibiysen, sanki onlara sıcak kül yutturuyorsun demektir. Sen bu hâl üzere kaldığın sürece, onlara karşı Allah Teâlâ'dan seninle beraber bir yardımcı eksik olmaz.” Müslim rivayet etmiştir. Açıklaması Sıla-i Rahim Bâbı'nda geçmişti.