2380. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ أَعْمَرَ رَجُلاً عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَقَدْ قَطَعَ قَوْلُهُ حَقَّهُ فِيهَا فَهِيَ لِمَنْ أُعْمِرَ وَلِعَقِبِهِ " .
Bize Muhammed b. Rumh anlattı. Bize Leys b. Sa’d, İbn Şihâb’dan, o Ebû Seleme’den, o da Câbir’den naklederek haber verdi. (Câbir) dedi ki: Ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken işittim: "Kim bir adama, kendisine ve (kendisinden sonra) zürriyetine ait olmak üzere ömürlük bir bağışta (umrada) bulunursa, sözü (bu şartı), o mal üzerindeki hakkını kesmiş (bitirmiş) olur. Artık o mal, kendisine bağışlanan kimseye ve onun zürriyetine aittir."