1. Ayet
قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِۙ
1,2,3,4,5,6. De ki: “Cinlerden ve insanlardan; insanların kalplerine vesvese veren sinsi vesvesecinin kötülüğünden, insanların Rabbine, insanların Melik’ine, insanların İlâh’ına sığınırım.”
Arabic Uthmani · Diyanet İşleri
قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِۙ
1,2,3,4,5,6. De ki: “Cinlerden ve insanlardan; insanların kalplerine vesvese veren sinsi vesvesecinin kötülüğünden, insanların Rabbine, insanların Melik’ine, insanların İlâh’ına sığınırım.”
De ki: Sığınırım insanların Rabbine.
1,2,3,4,5,6. Diyesin ki sen: «İnsan olsun, cin olsun, gönlü işkillendiren kaypakların şerrinden, insanların taptığına, insanların egemeni olana, insanların Tanrısına sığınırım ben»
De ki: “Ben insanların Rabbine sığınırım,
1-6. Di ki:" İnsanların kalblerine vesvese ilkâ iden vesvâs-ı şeytânın, cinlerin ve insânların şerrine karşu insânların rabbi, hükümdârı ve sâhibi olan rabbime sığınırım."
1, 2, 3, 4, 5, 6. De ki: İnsanların kalplerine vesvese sokan, (insan Allah'ı andığında) pusuya çekilen cin ve insan şeytanının şerrinden insanların Rabbine, insanların Melikine (mutlak sahip ve hakimine) insanların İlâhına sığınırım!
De ki, "Sığınırım halkın Rabbine,"
De ki sığınırım Rabbına nâsın
De ki: Sığınırım ben insanların Rabbine,
(Habibim!) De ki: “İnsanların Rabbine sığınırım.
De ki: "İnsanların Rabbine sığınırım,
De ki: “İnsanların Rabb'ine sığınırım;
1-3. eyit: śıġınurın ādemįler çalabı’sına ādemįler pādişāhı ādemįler Tañrı’sı
De ki: Sığınırım insanların Rabbine,
De ki: “Nâs'ın (insanların) Rabbine sığınırım!”
De ki: (Yaratan, besleyen, yetiştiren, yaşama kabiliyeti gücü ve varlıklara işleyiş düzeni veren, koruyan, kontrol eden, islah eden ve kemal noktasına erdiren) insanların Rabbine sığınırım.” *
Deki “İnsanların Rabbine sığınırım.”
De ki: "Sığınırım insanların çalabına,
1, 6. De ki: İnsanların Rabbine, insanların mâliki ve padişahına, insanların mâbuduna; insanların kalbine vesvese verip zikr-i İlâhi/den geri giden müvesvisin, perilerden olsun, insanlardan olsun şerlerinden sığınırım [⁴].
(Ey Peygamber!) De ki: “Sığınırım insanların Rabbine,”¹
De ki: “İnsanların Rabbine sığınırım.”
Ey peygamber ve O'nun yolunda gidenler! Hepiniz şöyle söyleyerek dua edin: “Ben, insanların hayatlarının proğramını çizen, onların Rabbi Allah'a yalvarır, O'na sığınırım.
1-6. De ki: “Cinlerden olsun insanlardan olsun, insanların kalplerine vesvese sokan sinsi şeytanın şerrinden insanların rabbine, insanların mâlik ve hâkimine, insanların mâbuduna sığınırım!”
Ey Müslüman! Dünyada ve âhirette kurtuluşa ulaşabilmek için Yaratıcıya nasıl yakarmanız gerektiğini öğretmek üzere, kendi benliğine ve tüm insanlığa seslenerek de ki: Bakın, ey insanlar! Sığınırım ben; insanların Rabb’ine; onları besleyen, terbiye eden, yetiştiren, yöneten, yönlendiren ve koruyan Allah’a.
De ki: -“Sığınırım İNSANLAR’ın rabbine;
De ki: " insanı çekip çevirene sığınıyorum, "
De ki: "Ben insanların Rabbine sığınırım. Rabbim insanları yaratmıştır. Onlara yol gösterir."
De ki: “İnsanların Rabbine sığınırım.
1,2,3. (Ey Muhammed!) De ki: “Ben, bütün insanların hem hâkimi, bütün insanların hem de ilâhı¹ olan tüm insanların Rabbine² sığınırım,”
DE Kİ: “Sığınırım ben insanların Rabbine,
De ki: Sığınırım ben Rabbine insanlığın. 23/97-98, 41/36
“Yaratan, yaşama kabiliyeti gücü ve varlıklara işleyiş düzeni veren, koruyan, kontrol eden insanların Rabbine sığınırım.” de.
(EY muhatap!) De ki: “Sığınırım ben Rabbine insanlığın;
De ki: «Nâsın Rabbine sığınırım.»
1-6. (Ey Muhammed) De ki: Gerek cinlerden, gerek insanlardan olsun; İnsanların kalbine vesvese veren, O sinsi şeytanın şerrinden; insanların Rabbine, İnsanların Melik'ine; İnsanların ilâh'ına (Allah'a) sığınırım.
De ki: "İnsanların rabbine sığınırım,
De ki:-İnsanların Rabbine sığınırım.
Eyit yā Muḥammed: Ṣıġınurın ādemīleri yaradan Tañrıya,
De ki: İnsanların Rabbine,
De ki: "Sığınırım ben, insanların Rabbine.
Di ki: "İnsânların rabbi olan Allâh ile isti'âze iderim"
De ki “Sığınırım insanların Sahibine,
De ki: "İnsanların Rabbine sığınırım.
De ki: Sığınırım insanların Rabbine,
De ki: "İnsanların Rabbine sığınırım!
De ki: İnsanların Rabbine sığınırım.
(Ey Rasûlüm,) de ki: Sığınırım insanların Rabbine,
De ki: İnsanların sahip ve terbiyecisi olan,
1,2,3. De ki: Ben insanların Rabbine sığınırım. İnsanların yöneticisine. İnsanların ilâhına. [824]