30. Ayet
قَالَ اِنّ۪ي عَبْدُ اللّٰهِ۠ اٰتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَن۪ي نَبِيًّاۙ
Bebek şöyle konuştu: “Şüphesiz ben Allah’ın kuluyum. Bana kitabı (İncil’i) verdi ve beni bir peygamber yaptı.”
Arabic Uthmani · Diyanet İşleri
قَالَ اِنّ۪ي عَبْدُ اللّٰهِ۠ اٰتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَن۪ي نَبِيًّاۙ
Bebek şöyle konuştu: “Şüphesiz ben Allah’ın kuluyum. Bana kitabı (İncil’i) verdi ve beni bir peygamber yaptı.”
İsa, Şüphe yok ki dedi, ben Allah'ın kuluyum, bana kitap vermiştir ve beni peygamber etmiştir.
Çocuk dedi ki: «Ben Allahın kuluyum, O bana kitap verdi beni peygamber kıldı
(Bunun üzerine beşikteki bebek şöyle konuştu: “Şüphesiz ben Allah'ın kuluyum. Bana Kitab'ı (İncil'i) vermeyi hükme bağladı. Benim peygamber olmamı takdir etti.”
Çocuk didi ki: "Ben Allâh’ın kuluyum, bana kitâb virdi ve beni peygamber yapdı.
Çocuk şöyle dedi: «Ben, Allah'ın kuluyum. O, bana Kitab'ı verdi ve beni peygamber yaptı.»
(Çocuk:) "Ben ALLAH'ın bir kuluyum. Bana kitap verdi ve beni peygamber kıldı," dedi.
O dedi ki: haberiniz olsun ben Allahın kuluyum, o bana kitab verdi ve beni bir Peygamber yaptı
(Allah'ın bir mucizesi olarak İsa şöyle) dedi: "Şüphesiz ben Allah'ın kuluyum. O bana kitab verdi ve beni bir peygamber yaptı."
(Îsâ, Allah’ın bir mu‘cizesi olarak dile gelip) dedi ki: “(Hiç) şüphesiz ki ben, Allah’ın kuluyum, (O ilm-i ezelîsinde) bana Kitap ver (meyi irâde et) di ve beni peygamber yaptı.
(O esnada Hz. İsa bebek halinde dile gelip dedi ki:) "Ben, şüphesiz Allah’ın kuluyum, bana Kitap verdi ve beni Peygamber yaptı",
Beşikteki çocuk: “Kuşkusuz ki ben Allah'ın kuluyum. Bana Kitap verdi ve beni Nebî yaptı.¹” dedi.
eyitti 'įsā! “bayıķ ben Tañrı ķulıvan. virdi baña kitāb’ı daħı eyledi beni peyġamber.”
(Îsâ dile gelib) dedi ki: «Ben hakıykat Allahın kuluyum. O, bana kitab verdi. Beni peygamber yapdı».
(Îsâ, henüz doğmuş bir bebek iken) şöyle dedi: “Şübhesiz ki ben, Allah'ın kuluyum; (O) bana Kitâb'ı verdi ve beni peygamber yaptı!”
(İsa) dedi ki: ’Şüphesiz ben Allah’ın kuluyum. (Allah) bana Kitap (İncil) vermiş ve beni peygamber yapmıştır.*
Çocuk onlara “Ben Allah’ın kuluyum ve (Allah) bana kitabı verecek ve beni nebi yapacak.”
İsa dedi: "İşte ben Allah’ın kuluyum. O bana kitap verdi. Beni peygamber yaptı.
30, 33. İsa söze başlayıp dedi ki «— Ben Tanrı/nın kuluyum. Bana kitap verdi, beni peygamber kıldı. Hayatta bulunduğum müddetçe bana namazı, zekâtı emretti. Beni valideme şefkatli ve iyilik edici kıldı, beni kendine karşı serkeş, bedbaht kılmadı. Doğduğum gün, öldüğüm gün diri olarak kalkacağım gün Allah tarafından bana selâm olsun.»
O (peygamberlik çağına gelince onlara) dedi ki: “Muhakkak ki ben Allah’ın kuluyum. O bana kitap verdi ve beni peygamber yaptı. ⁹
(Derken İsa dile geldi de) Dedi ki: “Şüphesiz ben Allah'ın kuluyum. (Allah) bana Kitabı verdi ve beni peygamber kıldı.”
Fakat, o beşikteki çocuk: “Bakın!” dedi “Allah'ın kuluyum ben. O bana kitap verdi, beni peygamber yaptı.
Cevabı çocuk verdi: “Ben Allah’ın kuluyum; O bana kitap verdi ve beni peygamber yaptı.
Daha birkaç günlük bir bebek olan İsa, “Bakın, ben Allah’ın bir mûcize olarak yarattığı kuluyum!” dedi, “O bana ilâhî Kitap bilgisini bahşetti ve beni bir Peygamber yaptı.”
Dedi ki: “Ben, Allah’ın kuluyum. Bana Kitab’ı verdi. Beni bir nebiyy yaptı”.
Bebek: " Ben, bir Tanrı kuluyum, o bana, Kitap'la birlikte elçilik görevi verdi.
Meryem’in kucağındaki çocuk büyüdü. Genç bir delikanlı oldu. Toplum çocuğa karşı mesafeli duruyordu. Bir gün büyüyen çocuk karşılarına çıkarak dedi ki: "Ben de sizler gibi Allah’ın kuluyum! Rabbim bana doğru yolunu gösterdi. O beni Nebi seçip kitap vererek şereflendirdi."
(İsa) şöyle demişti: “Ben Allah’ın kuluyum. O, bana Kitabı verdi ve beni peygamber yaptı. [*]
(İsa): “Şüphesiz ben Allah’ın kuluyum. (Allah) Bana Kitabı verdi ve beni Peygamber kıldı.” dedi.¹
[Fakat çocuk:] “Bakın,” dedi, ²³ “Allah’ın kuluyum ben. O bana ilahî mesaj bahşetti ve beni peygamber ²⁴ yaptı,
İsa dedi ki: – Ben, Allah’ın kuluyum. O, bana vahiy verecek ve beni nebi tayin edecek. 3/51-52, 4/172, 5/77-116-117
Îsâ: “Ben Allah'ı ilâh tanıyan, candan müslüman olarak Allah'a bağlanan, Allah'ın saygılı kuluyum. Bana kitabı, İncil'i vermeyi hükme bağladı. Benim peygamber olmamı planladı.” dedi.
(İSA) dedi ki:[²⁴⁸⁷] “Ben Allah’ın kuluyum: O bana İlâhî vahyi ulaştırdı ve beni nebi tayin etti;
(O çocuk) Dedi ki: «Ben şüphe yok Allah'ın kuluyum, bana kitap verdi ve beni bir peygamber kıldı.»
Bunun üzerine bebek (İsa) konuşmaya başladı ve: "Şüphe yok ki ben ancak Allah’ın kuluyum!.. Ne var ki O, bana kitap verdi, beni peygamber yaptı;
(Çocuk/İsa): "Ben Allâh’ın kuluyum, dedi, (O) bana Kitabı verdi, beni Nebi yaptı. "
(Çocuk şöyle konuştu:)-Ben, Allah'ın kuluyum. Bana kitap verecek ve beni peygamber yapacak.
‘Īsā söyledi ve eyitdi ki: Ben Tañrı Ta‘ālānuñ ḳulı‐men, baña kitāb virdi vebeni peyġamber ḳıldı.
Derken bebek: “Ben Allah'ın kuluyum, dedi, O bana kitap verdi, beni peygamber olarak görevlendirdi. (Hz. İsâ (a. s. )'ın bu sözü İncîl'de de yer alır (KM, Matta, 12, 18))
(Çocuk): "Ben Allah'ın kuluyum, dedi,(O) bana Kitabı verdi, beni peygamber yaptı."
'Îsâ: "Ben Allâh'ın kuluyum. Bana kitâb ve nübüvvet virdi."
Çocuk şöyle dedi: “Ben Allah’ın kuluyum. O, bana kitap verecek ve beni nebi yapacaktır.
(Bebek) dedi ki: "Ben Allah'ın kuluyum. O bana kitabı verdi ve beni peygamber kıldı."
Çocuk dedi ki: “Ben Allah'ın kuluyum. O bana kitap verdi, beni peygamber yaptı.
Sabi dedi: "Ben Allah'ın kuluyum. O bana kitap verdi, beni peygamber yaptı."
(İsa) Dedi ki: 'Şüphesiz ben Allah'ın kuluyum. (Allah) Bana Kitabı verdi ve beni peygamber kıldı.'
(Allah'ın bir mucizesi olarak İsa) dedi ki: “- Ben gerçekten Allah'ın kuluyum, bana kitap verdi ve beni bir Peygamber yaptı (bu tahakkuk edecektir).
O çocuk: “Ben Allah’ın kuluyum, bana kitap verdi ve beni peygamber yaptı.
İsa şöyle dedi: “Ben Allah'ın kuluyum. O, bana Kitâb'ı verdi ve beni peygamber yaptı.”