29. Ayet
وَاجْعَلْ ل۪ي وَز۪يرًا مِنْ اَهْل۪يۙ
“Bana ailemden birini yardımcı yap,”
Arabic Uthmani · Diyanet İşleri
وَاجْعَلْ ل۪ي وَز۪يرًا مِنْ اَهْل۪يۙ
“Bana ailemden birini yardımcı yap,”
Âilemden birini vezir et bana.
29,30. Yakınımdan birini, Kardeşim Harun'u bana sen vezir eyle
29-30. Bana ailemden kardeşim Harun'u yardımcı yap.
25-29. Mûsâ: "Yâ Rabbî kalbime ferah vir, sabır ideyim. Vazîfemi teshîl it, dilimin ’ukdesini çöz ki Fir’avn sözlerimi anlasun. Yanıma ’âilemden birini mu’âvin vir" didi.
Bana ailemden bir de vezir (yardımcı) ver,
"Ailemden bana bir yardımcı ata."
Ve bana ehlimden bir vezir ver
Bir de bana ailemden bir vezir ver.
Bana ailemden birini yardımcı ver,
"Ailemden de bana bir vezir-yardımcı kıl."
“Bana, yakınlarımdan bir yardımcı ver.
29-30. “daħı eylegil benüm içün i'timāda yarar yarı virici benüm ķavmumdan hārūn’ı ķarındaşumı.”
«Bana kendi ailemden bir de vezîr ver».
29,30. “Ve âilemden kardeşim Hârûn'u bana yardımcı kıl!”
Ailemden de (tebliğ konusunda) bana bir yardımcı yap,
“Ailemden bana bir yardımcı görevlendir.”
Bana benim ailemden birini yardımcı ver.
25, 33. Musa dedi ki: Yâ Rab! Meşakkate tahammül için göğsümü aç, Firavun/a karşı işimi kolaylaştır. Dilimden düğümü çöz ki, sözümü anlasınlar. Bana ailemden birini, kardeşim Harun/u vezir yap da onunla arkamı kavi kıl. Onu İşimde bana ortak yap. Şunun için ki seni çok tespih edelim,
“Bana ailemden bir vezir/yardımcı ver”⁶
“Ailemden bana bir yardımcı kıl.”
Bana, ailemden de bir yardımcı ve destek ver,
Yakınlarımdan birini bana yardımcı ver.
Ve yakın akrabalarımdan birini,
“Benim için ehlimden (ailemden) bir vezir / yardımcı yap!”.
29,30. bana yar ol biriyle ailemden! // öz kardeşim Hârûn ile,
"Bana ailemden bir yardımcı ver!"
29,30. Bana ailemden kardeşim Harun’u vezir (yardımcı) görevlendir! [*]
29,3. “Ailemden birisini, kardeşim Hârûn’u bana yardımcı kıl,”
ve bana yakınlarımın arasından yükümü paylaşacak bir yardımcı tayin et: ¹⁸
– Bana ailemden birini yardımcı ver! 19/51...53, 21/48, 25/35, 37/114...122
“Ailemden de, bana bir vezir tayin et.”
“Bana yakınlarımdan yükümü paylaşacak birini görevlendir;
«Ve bana ailemden bir vezir kıl!»
29,30. "Kendi ailemden de, kardeşim Harun'u bana vezir yap;"
Bana ailemden birini vezir/yardımcı yap...
Kendi ailemden bir yardımcı ver.
Daḫı baña vezīr ḳıl ehlümden,
29, 30. Bana da ailemden birini, yardımcı kıl, Harun kardeşimi!
Bana ailemden bir vezir ver:
"Ehlimden bana vezîr kıl"
Ailemden birini de bana yardımcı yap.
Bana ailemden bir yardımcı ver.
“Ailemden birini bana yardımcı yap—
"Bana ailemden bir yardımcı ver,
'Ailemden bana bir yardımcı kıl,'
Bir de bana ehlimden bir vezir ver.
Ailemden bana bir yardımcı ver.
“Bana ailemden bir de yardımcı ver.”