Arabic Uthmani · Diyanet İşleri
فَكَيْفَ اِذَٓا اَصَابَتْهُمْ مُص۪يبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْد۪يهِمْ ثُمَّ جَٓاؤُ۫كَ يَحْلِفُونَ بِاللّٰهِ اِنْ اَرَدْنَٓا اِلَّٓا اِحْسَانًا وَتَوْف۪يقًا
Kendi işledikleri yüzünden başlarına bir musibet geldiği, sonra da “Biz iyilik etmek ve uzlaştırmaktan başka bir şey istememiştik” diye Allah’a yemin ederek sana geldikleri zaman hâlleri nasıl olur?
Elleriyle hazırladıkları bir felakete uğrayınca da halleri nice olur? Sonra sana gelirler Allah'a yemin ederek ve biz, ancak iyilik etmek, ara bulmak istedik diyerek.
Yaptıkları işlerin cezası olarak, başlarına bir şey gelecek olsa, halleri nice olur? Sonra sana gelerek: «Bizler ancak iyilikle uyuşmak istiyoruz» diye Allahın adına ant içerler
Peki, nasıl oluyor da kendi elleriyle işledikleri (kötülükler) yüzünden başlarına bir musibet gelince sana koşarak: “Biz sadece iyilik yapmak ve uzlaşma sağlamak istemiştik” diye Allah'a yemin ediyorlar.
’Amellerinin karşulığı olmak üzere kendilerine musîbet irişdiği vakit ne yapacaklar? Sana gelecekler ve iyilik ve i’tilâfdan başka bir arzuları olmadığına dâir Allâh’a kasem idecekler.
Elleriyle yaptıkları yüzünden başlarına bir felâket gelince hemen, biz yalnızca iyilik etmek ve arayı bulmak istedik, diye yemin ederek sana nasıl gelirler!
İşlediklerinin sonucu olarak başlarına bir musibet gelse hemen sana gelerek, "Amacımız ancak iyilik yapmak ve uzlaştırmaktı," diye ALLAH adına yemin ederler
Ya ellerinin yaptığı yüzünden başlarına bir musıbet geldiği zaman nasıl? sonra gelmişler de sana «billâhi muradımız sırf bir iyilik yapmak ve ara bulmaktan ibaret idi» diye yemin ediyorlar
Ya nasıl, elleriyle yaptıkları yüzünden başlarına bir felaket gelince, hemen sana geldiler de: "Biz sadece iyilik etmek ve arayı bulmak istedik." diye Allah'a yemin ediyorlar.
(Peki, bunca itaatsizliklerine rağmen) nasıl oluyor da (bunlar,) kendi elleriyle (cüz’î irâdeleriyle) yapmış oldukları (kötülükler) yüzünden, başlarına bir musibet geldiği vakit, sana gelerek: “Biz, sadece iyilik yapmak ve arayı bulmak istemiştik.” diye, Allah’ (adın) a yemin ed (ebil) iyorlar?
Öyleyse nasıl oluyor da, kendi ellerinin sundukları (kötü amellerinin ve bozuk emellerinin sebep oldukları) yüzünden, onlara bir musibet isabet edince, hemen ardından Sana gelerek: "Kuşkusuz, biz iyilik yapmaktan ve arayı bulup uzlaştırmaktan başka bir şey istememiştik" diye (yalan yere) Allah’a yemin etmektedirler!
Kendi elleriyle yaptıklarından dolayı, onlara bir bela isabet edince, sana gelerek: “Biz yalnızca iyilik etmek ve arayı bulmaktan başka bir şey istemedik.” diye nasıl da Allah'a yemin ediyorlar.
pes nitedür ol vaķt kim geldi anlara muśįbet andan ötürü kim ilerü duttı elleri andan geldiler saña, and içerler Tañrı’ya: dilemedük biz illā eylük eylemek daħı yaķışıķ eylemek.
Önce elleriyle (ihtiyârlariyle) yapdıkları (fenalıklar) yüzünden onlara bir belâ çatdığı zaman (halleri) nice olur? (Onlar böyle bir felâkete uğradıkdan) sonra «Biz iyilikden ve ara bulmakdan başka bir şey arzu etmedik» diye, Allaha andederek, sana geleceklerdir.
Peki ellerinin evvelce işlediği (günahlar) yüzünden başlarına bir musîbet geldiği zaman (hâlleri) nasıl olacak? Sonra (bir de) sana gelip: “(Biz) ancak iyilik etmek ve arayı bulmak istedik” diye Allah'a yemîn ediyorlar!
Kendi işledikleri (zulüm ve kötülükler) yüzünden başlarına bir musibet geldiği zaman (hâlleri) nasıl olacak? Sonra (bir de) sana gelip:’ (Biz) ancak iyilik etmek ve arayı bulmak istedik’ diye Allah’a yemîn ediyorlar!
Kendi elleriyle yaptıkları yanlışlardan dolayı, onlara bir kötülük isabet ettiğinde, durumları nasıl olacak? O zaman hemen sana gelip, yaptıklarını iyilik olsun ve ortama uyum sağlamak amacıyla yaptıklarına dair Allah adına yemin edip duracaklardır.
İşledikleri günahlardan dolayı başlarına kötülük gelince onların durumu nice oluyor? Sonra onlar sana gelirler de and içerek şunu derler: " Biz bunu yalnız iyilik olsun, ara bulunsun diye yapmak istemiştik."
Onların başına elleriyle işlediklerinden dolayı bir musibet gelirse halleri nice olur. Sonra sana gelirler de biz iyilik etmekten ve aralarını bulmaktan başka bir şey istemedik diye yemin ederler [³].
Onlar, elleriyle işlediklerinden dolayı başlarına bir musibet gelince, sana gelerek ve “Biz sadece iyilik etmek ve uzlaştırmak [tevfîk] istemiştik” diye nasıl da Allah’a yemin ediyorlar.
Peki nasıl oluyor da kendi ellerinin sunduklarından ötürü başlarına bir felaket geldiğinde sana gelerek, “Biz (muhakeme için tağuta başvurmakla) iyilik etmek ve uzlaştırmaktan başka bir şey dilemedik” diye Allah'a yemin ediyorlar?
Öyleyse nasıl olur da, kendi ellerinin sundukları sonucunda bir felaket başlarına gelince, sana gelerek “Şüphesiz biz iyilikten ve uzlaştırmaktan başka birşey istemedik” diye Allah'a yemin ederler.
Öyleyse nasıl olur da önceden yapıp ettikleri yüzünden başlarına bir felâket gelince hemen “Biz yalnızca iyilik etmek ve arayı bulmak istedik” diye yemin ederek sana gelirler!
Kendi elleriyle yaptıkları kötülükler yüzünden başlarına bir felâket gelince, nasıl da sana gelip “Bizim amacımız iyilik etmek ve müminlerle kafirler arasını uzlaştırmaktan başka bir şey değildi!” diye Allah’a yeminler ediyorlar!
Ellerinin önceden yapıp sundukları sebebiyle onlara bir musibet isabet ettiği zaman yine sana geldiler: “Sadece iyilik ve arabuluculuk istedik” diye, Allah’a nasıl yemin ediyorlar!
Peki, yaptıkları yüzünden başlarına bir iş gelir de yemin billah tekrar sana dönerlerse n'olacak? " vallahi biz sadece iyilik etmek ve yardım etmek istemiştik " derlerse n'olacak?
Onların yasalarımıza aykırı yaptıkları yüzünden başlarına felaketler gelir. O zaman şöyle derler: "Biz iyilik etmek ve uzlaştırmaktan başka bir şey istememiştik!" Böyle diyerek yalanlarını yeminle güçlendirmeye kalkarlar. Hiç düşünmüyorlar mı? Yaptıkları şeylerle söyledikleri yalanlar yüzlerine vurulunca halleri nasıl olacak?
Elleriyle yaptıkları yüzünden başlarına bir musibet gelince, [*] “Sadece iyilik ve uzlaştırma istedik.” diye (yalan yere) yemin ederek nasıl da hemen sana gelirler! [*]
Peki, nasıl oluyor da bunlar, kendi elleriyle yaptıkları bir kötülük yüzünden, başlarına bir felaket gelince sana gelerek: “Biz, sadece iyilik yapmak ve arayı bulmak istemiştik.” diye, Allah adına yemin ediyorlar?
Fakat bu dünyada yaptıkları yüzünden ⁸¹ [Hesap Günü] başlarına felaket geldiğinde ne olacak [onların hali]; o zaman sana gelip Allah’a yeminle, “Bizim niyetimiz, iyilik yapmak ve uyum sağlamaktan başka bir şey değildi” [diyecekler]? ⁸²
Peki onlar, kendi elleriyle işlediklerine karşılık, bir musibete uğrayınca onların hali ne olacak? Sonra da sana gelip Allah’a yemin ederek “Biz iyilikten ve uzlaşı sağlamaktan başka bir şey istemiyorduk!” diyecekler. 28/47, 2/11
Daha önce yaptıkları kötülükler, işledikleri günahlar yüzünden başlarına bir felâket gelince, cezaya maruz kaldıklarında, nasıl da sana gelirler. Allah'a yeminler ederek: “Biz sadece iyilik etmek, müslümanlara hizmette bulunmak ve uyum sağlamak istedik" derler.
Fakat, önceden yaptıkları yüzünden başlarına öngöremedikleri bir musibet gelince, ne olacak hâlleri? Sonra sana gelecekler, Allah adına yeminle “bizim amacımız sadece iyilik yapmak ve senin başarını sağlamaktı” (diyecekler).[⁷⁹⁸]
Ya onlara kendi ellerinin evvelce yaptığı şey sebebiyle bir musibet isabet ettiği zaman (halleri) nasıl olacak? Sonra da sana gelirler, «Biz başka değil, ancak iyilik etmek ve ara bulmak istedik,» diye Allah Teâlâ'ya yemin ederler
Evvelce işledikleri (günah, hakem olarak Tagut'a baş vurmaları) yüzünden başlarına bela çattığında ise, nasıl hemen geldiler de "Niyetimiz sadece bir iyilik etmekti, ara bulmak istedik" diye -yalan yere- yemin de ediyorlar.
Kendi işledikleri yüzünden başlarına bir musibet geldiği, sonra da "Biz iyilik etmek ve uygun olandan başka bir şey istememiştik" diye Allah’a yemin ederek sana geldikleri zaman hâlleri nasıl olur?
Öyleyse, nasıl olur da, kendi elleriyle işlediklerine karşılık bir musibete uğrayınca sana gelip Allah'a yemin ederek “Biz, iyilikten ve uyum sağlamaktan başka bir şey istemedik.” diyorlar?!
Pes nice olur ḥālleri ḳaçan özlerine muṣībet yitişse günāhları sebebi‐y‐ile?Andan gelürler saña, and içerler Tañrı adı‐y‐la ki biz dilemedük illāyaḫşılıḳ tevfīḳ bile.
Fakat işlediklerinin cezası olarak başlarına bir musîbet geldiği zaman ne olur? Onlar hemen sana gelir, yemin billah ederek “Vallahi maksadımız sırf iyilik yapmak ve ara bulmaktan ibaret idi. ” derler. [2, 95; 5, 52]
Ya nasıl, elleriyle yaptıkları (kötülükler) yüzünden başlarına bir felaket gelince, hemen sana gelirler: "Biz sadece iyilik etmek ve uzlaştırmak istedik." diye Allah'a yemin ederler?
Onlara, kendi elleriyle yapdıkları şeyden (Allâh rasûlünden yüz çevirmek, müşriklerin hükmüni istemek) dolayı (Ömer'in münâfıkı katli gibi) bir musîb geldikde halleri ne olur? Sonra sana gelüb arz-ı i'tizâr ile biz bu hareketimizle ancak eyilik ve muvaffakiyet istemişdik (başka bir maksadımız yokdı) diye Allâh'a yemîn iderler.
Kendi elleriyle yaptıkları yüzünden başlarına bir iş geldiğinde halleri ne olacak? O zaman sana gelip Allah’a yemin ederek diyecekler ki “Biz sadece iyilik etmek ve arayı bulmak istemiştik.”
Kendi elleriyle işlediklerinden dolayı başlarına bir bela geldiğinde nasıl oluyor da sana gelip: "Biz iyilik ve uzlaştırmadan başka bir şey amaçlamamıştık" diye Allah'a yemin ediyorlar?
Fakat kendi elleriyle hazırladıkları bir belâ başlarına geldiği zaman, nasıl oluyor da sana gelip “Bizim iyilik edip ara bulmaktan başka bir maksadımız yoktu” diye Allah'a yemin ediyorlar?
Peki, nasıl oluyor da ellerinin hazırladıkları yüzünden başlarına bir musibet çöktüğünde, sana gelip, "Biz sadece iyilik yapmak, barıştırmak istedik!" diye Allah'a yeminler ediyorlar!
Öyleyse, nasıl olur da, kendi elleriyle yaptıkları yüzünden, onlara bir musibet isabet eder, sonra sana gelerek: 'Kuşkusuz, biz iyilikten ve uzlaştırmaktan başka bir şey istemedik' diye Allah'a yemin ederler?
Ellerinin yaptığı (kötü âmel) yüzünden başlarına bir musibet geldiği vakit halleri nasıl olur? Sonra (özür dilemek veya Ömer'in öldürdüğü münafık'ın diyetini istemek için) sana gelip Allah'a yemin ederler ki: “-Bizim maksadımız ancak güzel bir şekilde iki hasmın arasını uzlaştırmaktı.”
Halleri nice olur! Kendi elleriyle yaptıklarından dolayı başlarına bir musibet geldiği, sonra Allah’a yemin ederek: “Biz ancak iyilik ve barıştırmak istedik” dedikleri zaman…
Elleriyle yaptıkları yüzünden başlarına bir felâket gelince hemen, “Biz yalnızca iyilik etmek ve arayı bulmak istedik” diye yemin ederek, sana nasıl gelirler!