1. Metin
72
2. Metin
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ
3. Metin
يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللّٰهِ بِاَفْوَاهِهِمْ وَاللّٰهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ
4. Metin
Ahmed yaratılmış o büyük Nur-u Ehadden,
5. Metin
Her zerrede nurdur, o ezelden, hem ebedden.
6. Metin
Bir nur ki odur hem yüce, hem lâyetenâhi,
7. Metin
Ol fahr-i cihan Hazret-i Mahbub-u İlâhî.
8. Metin
Parlattı cihanı bu güzel nur-u Muhammed aleyhissalâtü vesselâm
9. Metin
Halk olmasa, olmazdı bir zerre ve bir fert.
10. Metin
Ol nuru ânın, her yeri, her zerreyi sarmış,
11. Metin
Baştan başa her dem bu kesif zulmeti yarmış.
12. Metin
Bir nur ki odur sade ve hem lâyetezelzel,
13. Metin
Ârî ve berî cümleden üstün ve mükemmel.
14. Metin
Bir nur ki bütün zerrede ancak o nümâyân,
15. Metin
Bir nur ki verir kalblere hem aşk ile iman.
16. Metin
Bir nur ki eğer olmasa ol nur hele bir an,
17. Metin
Baştan başa zulmette kalır hem de bu ekvan.
18. Metin
Bir nur ki değil öyle muhat, hem dahi mahsur
19. Metin
Bir nur ki eder kalbi de pürnur, çeşmi de pürnur.
20. Metin
Bir lem’adır andan, şu büyük şems ve kamerler.
21. Metin
Hep işte o nurdan bu acâib koca âlem,
22. Metin
Halk oldu o nurdan yine Cennetle Cehennem.
23. Metin
Şek yok ki o nurdur okunan Hazret-i Kur’ân,
24. Metin
Ol nur-u ezel hem sebeb-i hilkat-i insan.
25. Metin
Her şeye odur mebde’ ve asıl ve esas hem,
26. Metin
Ondan görünür nev-i beşer böyle mükerrem.
27. Metin
Bir zerre değil, bahr-i muhit o bahr-i münirden,
28. Metin
Hem nasıl beşer hiç kalıyor hepsi de birden.
29. Metin
Şek yok ki cihan, katre-i nurundan o nurun,
30. Metin
Şek yok ki bu can, zerre-i nurundan o nurun.
31. Metin
Sönsün diye üflense, o derya gibi kaynar,
32. Metin
Söndürmeye hem kimde acep zerre mecal var?
33. Metin
Söndürmeye kalkmıştı asırlar dolu küffar,
34. Metin
Kahreyledi her hepsini ol Hazret-i Kahhâr.
35. Metin
Hep sönmüş asırlar, yanıyor sönmeden ol,
36. Metin
Tarihe sorun, kimdir o nur, hem kimmiş menfur?
37. Metin
Alnında yanan nur-u Muhammeddi Halîl’in,
38. Metin
Yetmezdi gücü bakmaya her çeşm-i alîlin.
39. Metin
Görseydi Resulün o güzel nurunu Nemrud,
40. Metin
Yakmazdı o dem, nârını ol kâfir-i matrud.
41. Metin
Bir sivrisinek öldürüyor o şâh-ı cihânı,
42. Metin
Atmıştı Halil’i âteşe çünkü o canî.
43. Metin
Bir perde açıp söyledi Hak gizli kelâmdan,
44. Metin
Ol âteşe bahseyledi hem berd ü selâmdan.
45. Metin
“Dostum ve Resulüm yüce İbrahim’i, ey nâr,
46. Metin
At âdetini, yakma bugün, sen onu zinhar!
47. Metin
Bir gizli hitap geldi de ol dem yine Haktan
48. Metin
Bir abd-i mükerrem dahi kurtuldu bıçaktan.
49. Metin
Ol nurdan için Yûnus’u hıfzeyledi ol hût,
50. Metin
Ol nur ile kahreyledi hem kavmini ol Lût.
51. Metin
Ol hüsn-ü cemal, eyledi âlemleri hayran,
52. Metin
Nerden onu bulmuş, acaba Yûsuf-u Ken’an?
53. Metin
Hikmet nedir, ol dertlere sabreyledi Eyyûb,
54. Metin
Hem sırrı nedir, Yûsuf için ağladı Yakub.
55. Metin
Öldükçe dirildikçe neden duymadı bir his?
56. Metin
Ol namlı nebi, şanlı şehid Hazret-i Cercis.
57. Metin
Hasretle neden ağladılar Âdem ve Havvâ?
58. Metin
Kimdendi bu yıllarca süren koskoca dâvâ?
59. Metin
Hem âh, neden terk edilip Ravza-i Cennet?
60. Metin
Bir dâr-ı karar oldu neden âlem-i mihnet?
61. Metin
Nur şehri olan Tûr’da o dem Hazret-i Mûsa
62. Metin
Esrâr-ı kelâm hep çözülüp buldu tecellâ.
63. Metin
Bir parça Zebur’dan okusa Hazret-i Dâvud,
64. Metin
Başlardı hemen sanki büyük mahşer-i mev’ud.
65. Metin
Bilmem ki neden, yel ve sular hep onu dinler,
66. Metin
Bilmem ki neden, hep işiten âh diye inler.
67. Metin
Mahlûku bütün kendine râm etti Süleyman,
68. Metin
Nerdendi bu kuvvet, ona kimdendi bu ferman?
69. Metin
Yellerle uçan şanlı büyük taht-ı mukaddes
70. Metin
Esrâr-ı ezelden o da duymuş yine bir ses.
71. Metin
Ol hangi acip sır ki, çıkar göklere İsâ,
72. Metin
Kimdir çekilen çarmıha, kimdir yine Yûda.
73. Metin
Nur derdi için tahtını terk eyledi Edhem,
74. Metin
Bir başkasının tahtı olur derdine merhem.
75. Metin
Çok şahs-ı velî, nur ile hem etti kanaat,
76. Metin
Çok şahs-ı denî, nur ile hem buldu kerâmet.
77. Metin
Her hepsi de pervanesi, üftadesi nurun,
78. Metin
Her hepsi muamma, gücü yetmez bu şuurun.
79. Metin
Fillerle varıp Kâbe’ye, hem Ebrehe zâlim;
80. Metin
İsterdi ki, yapsın nice bin türlü mezâlim...
81. Metin
İsterdi ki, o beyt yıkılıp şöhreti sönsün,
82. Metin
Halk Kâbe’yi terkederek, kiliseye dönsün.
83. Metin
İsterdi ki, çeksin doğacak nura bir sed,
84. Metin
Hem doğmadan ölsün diye “Mahbub-u Müebbed.
85. Metin
Günlerce gidip Kâbe’ye, hem yaklaşan ordu,
86. Metin
Birden bire bir tehlike sezmiş gibi durdu.
87. Metin
Sür’atle gelip bir sürü kuş, semt-i bahirden,
88. Metin
Taş harbine başlar, pek acip hepsi birden.
89. Metin
İndikçe havadan, o muammâ gibi taşlar,
90. Metin
Cansız yıkılıp yerlere yatmış nice başlar.
91. Metin
Şahıyla beraber kocaman ordu-yu Mevlâ,
92. Metin
Olsun diye mahbuba nişan, eyledi mûtâ.
93. Metin
Hem kavm-i Kureyş, söndürelim derken o nuru,
94. Metin
Erkek ve kadın, cümlesinin kaçtı huzuru.
95. Metin
Müşrik ve muvahhid, iki fırka olup urban,
96. Metin
Yıllarca dökülmüş yine üstüne bir kan.
97. Metin
Şakk etti kamer, Fahr-i Beşer, ol Yüce Server,
98. Metin
Her yerde ve her anda onun nuru muzaffer.
99. Metin
Kur’ân’dı kali, nurdu yolu, ümmeti mutlu,
100. Metin
Ümmet olanın kalbi bütün nur ile doldu.