أقسم الله تعالى بالخيل الجاريات في سبيله نحو العدوِّ، حين يظهر صوتها من سرعة عَدْوِها. ولا يجوز للمخلوق أن يقسم إلا بالله، فإن القسم بغير الله شرك.
Allah Teâlâ, kendi yolunda düşmana doğru koşan ve süratle koşmasından ötürü [soluma] sesi çıkan atlara yemin etmiştir. Bir yaratılmışın Allah'tan başkasına yemin etmesi caiz değildir; zira Allah'tan başkası adına yemin etmek şirktir.
فالخيل اللاتي تنقدح النار من صلابة حوافرها؛ من شدَّة عَدْوها.
Ve şiddetli koşmalarından ötürü [nallarının] sertliğinden kıvılcım çıkaran atlara [yemin olsun].
فالخيل التي تغير بركبانها على الأعداء عند الصبح.
Ve sabah vakti üzerlerindeki süvarilerle düşmanlara baskın yapan atlara [yemin olsun].
فهيَّجْنَ بهذا العَدْو غبارًا.
Böylece bu koşuyla tozu dumana kattılar.
فتوسَّطن بركبانهن جموع الأعداء.
Ve üzerlerindeki süvarilerle düşman topluluklarının tam ortasına daldılar.
إن الإنسان لِنعم ربه لَجحود، وإنه بجحوده ذلك لمقر. وإنه لحب المال لشديد.
Şüphesiz insan, Rabbinin nimetlerine karşı pek nankördür; ve o, bu nankörlüğünü bizzat ikrar etmektedir. Muhakkak ki o, mal sevgisinde pek aşırıdır.
أفلا يعلم الإنسان ما ينتظره إذا أخرج الله الأموات من القبور للحساب والجزاء؟
İnsan, Allah'ın hesap ve karşılık için kabirlerdeki ölüleri dışarı çıkardığı vakit kendisini neyin beklediğini bilmez mi?
واستُخرج ما استتر في الصدور من خير أو شر.
Ve göğüslerde gizlenen hayır yahut şer ortaya çıkarıldığında [ne olacağını bilmez mi?]
إن ربهم بهم وبأعمالهم يومئذ لخبير، لا يخفى عليه شيء من ذلك.
Şüphesiz Rableri, o gün onlardan da amellerinden de hakkıyla haberdardır; bunlardan hiçbir şey O'na gizli kalmaz.