24. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، أُغْمِيَ عَلَيْهِ فَذَهَبَ عَقْلُهُ فَلَمْ يَقْضِ الصَّلاَةَ . قَالَ مَالِكٌ وَذَلِكَ فِيمَا نَرَى - وَاللَّهُ أَعْلَمُ - أَنَّ الْوَقْتَ قَدْ ذَهَبَ فَأَمَّا مَنْ أَفَاقَ فِي الْوَقْتِ فَإِنَّهُ يُصَلِّي .
Bana Mâlik'ten; Nâfi'den [nakledildiğine göre]; Abdullah b. Ömer bayıldı ve aklı gitti. (Ayılınca) namazı kaza etmedi. Mâlik dedi ki: “Ve bu -Allah en iyisini bilir- görüşümüze göre vaktin geçmiş olmasındandır. Ancak kim vakit içinde ayılırsa o namazı kılar.”