485. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، قَرَأَ سَجْدَةً وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَنَزَلَ فَسَجَدَ وَسَجَدَ النَّاسُ مَعَهُ ثُمَّ قَرَأَهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ الأُخْرَى فَتَهَيَّأَ النَّاسُ لِلسُّجُودِ فَقَالَ عَلَى رِسْلِكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَمْ يَكْتُبْهَا عَلَيْنَا إِلاَّ أَنْ نَشَاءَ . فَلَمْ يَسْجُدْ وَمَنَعَهُمْ أَنْ يَسْجُدُوا. قَالَ مَالِكٌ لَيْسَ الْعَمَلُ عَلَى أَنْ يَنْزِلَ الإِمَامُ إِذَا قَرَأَ السَّجْدَةَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَيَسْجُدَ . قَالَ مَالِكٌ: الْأَمْرُ عِنْدَنَا أَنَّ عَزَائِمَ سُجُودِ الْقُرْآنِ إِحْدَى عَشْرَةَ سَجْدَةً. لَيْسَ فِي الْمُفَصَّلِ مِنْهَا شَيْءٌ قَالَ مَالِكٌ: لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ يَقْرَأُ مِنْ سُجُودِ الْقُرْآنِ شَيْئًا، بَعْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ. وَلَا بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ. وَذَلِكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، نَهَى عَنِ الصَّلَاةِ بَعْدَ الصُّبْحِ، حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ. وَعَنِ الصَّلَاةِ بَعْدَ الْعَصْرِ، حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ. وَالسَّجْدَةُ مِنَ الصَّلَاةِ. فَلَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَقْرَأَ سَجْدَةً فِي تَيْنِكَ السَّاعَتَيْنِ سُئِلَ مَالِكٌ: عَمَّنْ قَرَأَ سَجْدَةً. وَامْرَأَةٌ حَائِضٌ تَسْمَعُ، هَلْ لَهَا أَنْ تَسْجُدَ؟ قَالَ مَالِكٌ: لَا يَسْجُدُ الرَّجُلُ، وَلَا الْمَرْأَةُ، إِلَّا وَهُمَا طَاهِرَانِ وسُئِلَ عَنِ امْرَأَةٍ قَرَأَتْ سَجْدَةً. وَرَجُلٌ مَعَهَا يَسْمَعُ. أَعَلَيْهِ أَنْ يَسْجُدَ مَعَهَا؟ قَالَ مَالِكٌ: (لَيْسَ عَلَيْهِ أَنْ يَسْجُدَ مَعَهَا. إِنَّمَا تَجِبُ السَّجْدَةُ عَلَى الْقَوْمِ يَكُونُونَ مَعَ الرَّجُلِ. فَيَأْتَمُّونَ بِهِ فَيَقْرَأُ السَّجْدَةَ، فَيَسْجُدُونَ مَعَهُ. وَلَيْسَ عَلَى مَنْ سَمِعَ سَجْدَةً مِنْ إِنْسَانٍ يَقْرَؤُهَا، لَيْسَ لَهُ بِإِمَامٍ، أَنْ يَسْجُدَ تِلْكَ السَّجْدَةَ)
Bana Mâlik'ten, (o) Hişâm b. Urve'den, (o da) babasından anlattı ki: Ömer b. el-Hattâb Cuma günü minberde iken secde âyeti okudu; inip secde etti, insanlar da onunla birlikte secde ettiler. Sonra bir sonraki Cuma günü onu (yine) okudu. İnsanlar secdeye hazırlandılar. (Ömer) "Yavaş olun! Allah onu bize, biz dilemedikçe farz kılmadı" dedi. Secde etmedi ve onları da secde etmekten alıkoydu. Mâlik dedi ki: İmamın minberde secde âyeti okuyunca inip secde etmesi (bizde) uygulanan bir amel değildir. Mâlik dedi ki: Bizdeki hüküm şudur: Kur'an'ın azâim (kesin) secdeleri on bir secdedir; bunlardan hiçbiri mufassal (sûreler)de değildir. Mâlik dedi ki: Kimse sabah namazından sonra ve ikindi namazından sonra Kur'an'ın secde âyetlerinden birini okumamalıdır. Çünkü Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem sabah namazından sonra güneş doğuncaya kadar, ikindiden sonra da güneş batıncaya kadar namaz kılmayı yasakladı. Secde de namazdandır. Bu yüzden kimse bu iki vakitte secde âyeti okumamalıdır. Mâlik'e, bir kimse secde âyeti okurken onu dinleyen hayızlı bir kadının secde edip edemeyeceği soruldu. Mâlik: "Erkek de kadın da ancak temiz olarak secde eder" dedi. (Mâlik'e) secde âyeti okuyan bir kadını yanında dinleyen erkeğin onunla birlikte secde etmesi gerekip gerekmediği de soruldu. Mâlik şöyle dedi: "Onunla birlikte secde etmesi gerekmez. Secde ancak bir adamla birlikte bulunup ona uyan cemaate vâcip olur; o secde âyeti okur, onlar da onunla birlikte secde ederler. İmamı olmayan birinin okuduğu secde âyetini işiten kimsenin o secdeyi yapması gerekmez."