500. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ، أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ، قَالَتْ كُنْتُ نَائِمَةً إِلَى جَنْبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَفَقَدْتُهُ مِنَ اللَّيْلِ فَلَمَسْتُهُ بِيَدِي فَوَضَعْتُ يَدِي عَلَى قَدَمَيْهِ وَهُوَ سَاجِدٌ يَقُولُ " أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَبِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " .
Bana Mâlik'ten anlattı; o Yahya b. Said'den; o Muhammed b. İbrahim b. el-Hâris et-Teymî'den; Müminlerin annesi Aişe dedi ki: Resûlullah'ın (s.a.v) yanında uyuyordum. Geceleyin onu (yanımda) bulamadım. Elimle yokladım ve elim ayaklarına değdi. Secde halindeydi ve şöyle diyordu: "Gazabından rızana, cezandan affına sığınırım. Senden yine Sana sığınırım. Seni (hakkıyla) övemem. Sen kendini övdüğün gibisin."