592. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ اشْتَرَى لِبَنِي أَخِيهِ - يَتَامَى فِي حَجْرِهِ - مَالاً فَبِيعَ ذَلِكَ الْمَالُ بَعْدُ بِمَالٍ كَثِيرٍ . قَالَ مَالِكٌ لاَ بَأْسَ بِالتِّجَارَةِ فِي أَمْوَالِ الْيَتَامَى لَهُمْ إِذَا كَانَ الْوَلِيُّ مَأْذُونًا فَلاَ أَرَى عَلَيْهِ ضَمَانًا .
Ve bana Mâlik'ten anlattı; Yahya b. Said'den: O, -himayesindeki yetim- kardeş çocukları için bir mal satın aldı. Sonra bu mal, (daha) çok bir paraya satıldı. Mâlik dedi ki: "Yetimler adına mallarında ticaret yapmakta bir sakınca yoktur. Eğer veli izinli ise, (zarar durumunda) ona bir tazmin (yükümlülüğü) görmüyorum."