690. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اعْتَكَفَ يُدْنِي إِلَىَّ رَأْسَهُ فَأُرَجِّلُهُ وَكَانَ لاَ يَدْخُلُ الْبَيْتَ إِلاَّ لِحَاجَةِ الإِنْسَانِ .
Bana Yahya anlattı; Mâlik'ten; İbn Şihâb'dan; Urve b. ez-Zübeyr'den; Amre bint Abdurrahman'dan; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in eşi Âişe'den [nakledildiğine göre] o şöyle dedi: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem i'tikâfta olduğu zaman başını bana yaklaştırırdı, ben de onu tarardım. İnsanî ihtiyacı dışında eve girmezdi."