82. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، دَخَلَ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ مِنَ اللَّيْلَةِ الَّتِي طُعِنَ فِيهَا فَأَيْقَظَ عُمَرَ لِصَلاَةِ الصُّبْحِ فَقَالَ عُمَرُ نَعَمْ وَلاَ حَظَّ فِي الإِسْلاَمِ لِمَنْ تَرَكَ الصَّلاَةَ . فَصَلَّى عُمَرُ وَجُرْحُهُ يَثْعَبُ دَمًا .
Bana Yahya anlattı; Mâlik'ten; Hişâm b. Urve'den; babasından [nakledildiğine göre] Misver b. Mahreme ona haber verdi ki: O, hançerlendiği gece (sabahı) Ömer b. el-Hattâb'ın yanına girdi. Ömer'i sabah namazı için uyandırdı. Ömer: "Evet. Namazı terk edenin İslam'dan nasibi yoktur" dedi. Ömer, yarası kan akıtırken namaz kıldı.