90. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أُمْسِكُ الْمُصْحَفَ عَلَى سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ فَاحْتَكَكْتُ فَقَالَ سَعْدٌ لَعَلَّكَ مَسِسْتَ ذَكَرَكَ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ . فَقَالَ قُمْ فَتَوَضَّأْ فَقُمْتُ فَتَوَضَّأْتُ ثُمَّ رَجَعْتُ .
Bana Mâlik'ten; İsmail b. Muhammed b. Sa'd b. Ebî Vakkâs'tan; Mus'ab b. Sa'd b. Ebî Vakkâs'tan [nakledildiğine göre] o şöyle dedi: Sa'd b. Ebî Vakkâs'a mushafı tutuyordum. (Bir ara) kaşındım. Sa'd: "Belki de zekerine dokundun?" dedi. "Evet" dedim. "Kalk ve abdest al" dedi. Kalktım, abdest aldım, sonra döndüm.