720. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَفَّنَ ابْنَهُ وَاقِدَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَمَاتَ بِالْجُحْفَةِ مُحْرِمًا وَخَمَّرَ رَأْسَهُ وَوَجْهَهُ وَقَالَ لَوْلاَ أَنَّا حُرُمٌ لَطَيَّبْنَاهُ . قَالَ مَالِكٌ وَإِنَّمَا يَعْمَلُ الرَّجُلُ مَا دَامَ حَيًّا فَإِذَا مَاتَ فَقَدِ انْقَضَى الْعَمَلُ .
Ve bana Mâlik'ten; Nâfi'den; Abdullah b. Ömer'in, Cuhfe'de muhrim iken vefat eden oğlu Vâkid b. Abdullah'ı kefenlediği [nakledildi]. (Abdullah) onun başını ve yüzünü örttü ve şöyle dedi: "Eğer biz muhrim olmasaydık, ona koku sürerdik." Mâlik dedi ki: "Kişi ancak hayatta olduğu sürece amel eder; öldüğü zaman amel kesilir."