Binûn953. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، مَرَّ بِامْرَأَةٍ مَجْذُومَةٍ وَهِيَ تَطُوفُ بِالْبَيْتِ فَقَالَ لَهَا يَا أَمَةَ اللَّهِ لاَ تُؤْذِي النَّاسَ لَوْ جَلَسْتِ فِي بَيْتِكِ . فَجَلَسَتْ فَمَرَّ بِهَا رَجُلٌ بَعْدَ ذَلِكَ فَقَالَ لَهَا إِنَّ الَّذِي كَانَ قَدْ نَهَاكِ قَدْ مَاتَ فَاخْرُجِي . فَقَالَتْ مَا كُنْتُ لأُطِيعَهُ حَيًّا وَأَعْصِيَهُ مَيِّتًا .
Bana Mâlik'ten anlattı; Abdullah b. Ebî Bekir b. Hazm'dan; İbn Ebî Müleyke'den; “Ömer b. Hattab, Beyt'i (Kâbe'yi) tavaf etmekte olan cüzzamlı bir kadına rastladı. Ona: ‘Ey Allah’ın kulu! İnsanlara eziyet etme. Evinde otursan (daha iyi olur),’ dedi. Bunun üzerine kadın (evinde) oturdu. Daha sonra bir adam ona uğradı ve: ‘Seni (çıkmaktan) yasaklayan kişi öldü, artık çık,’ dedi. Kadın: ‘Ben ona sağken itaat edip, ölüyken isyan edecek değilim,’ dedi.”