972. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، كَانَ يَقُولُ إِذَا أُعْطِيَ الرَّجُلُ الشَّىْءَ فِي الْغَزْوِ فَيَبْلُغُ بِهِ رَأْسَ مَغْزَاتِهِ فَهُوَ لَهُ . وَسُئِلَ مَالِكٌ عَنْ رَجُلٍ أَوْجَبَ عَلَى نَفْسِهِ الْغَزْوَ فَتَجَهَّزَ حَتَّى إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ مَنَعَهُ أَبَوَاهُ أَوْ أَحَدُهُمَا فَقَالَ لاَ يُكَابِرْهُمَا وَلَكِنْ يُؤَخِّرُ ذَلِكَ إِلَى عَامٍ آخَرَ فَأَمَّا الْجِهَازُ فَإِنِّي أَرَى أَنْ يَرْفَعَهُ حَتَّى يَخْرُجَ بِهِ فَإِنْ خَشِيَ أَنْ يَفْسُدَ بَاعَهُ وَأَمْسَكَ ثَمَنَهُ حَتَّى يَشْتَرِيَ بِهِ مَا يُصْلِحُهُ لِلْغَزْوِ فَإِنْ كَانَ مُوسِرًا يَجِدُ مِثْلَ جِهَازِهِ إِذَا خَرَجَ فَلْيَصْنَعْ بِجِهَازِهِ مَا شَاءَ .
Bana Mâlik'ten anlattı; Yahya b. Said'den; Said b. Müseyyeb'in şöyle dediği (nakledildi): “Kişiye gaza için bir şey verildiğinde, onunla gazanın (hedef) noktasına ulaşırsa, o (mal) artık onundur.” Mâlik’e, kendisine gazayı vacip kılan ve hazırlığını yapan, ancak yola çıkmak istediğinde anne babası veya onlardan biri ona engel olan bir adam hakkında soruldu. (Mâlik) dedi ki: “Onlara karşı diklenmez (inatlaşmaz). Fakat bunu (gazayı) başka bir yıla erteler. Teçhizata gelince; görüşüme göre onu, sefere çıkıncaya kadar saklamalıdır. Eğer bozulmasından korkarsa onu satar ve parasını, gaza için işine yarayacak bir şey satın alıncaya kadar tutar. Eğer eli geniş olup yola çıkacağı zaman teçhizatının bir benzerini bulabilecekse, teçhizatı ile dilediğini yapar.”