Binûn1011. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي حَبِيبَةَ، قَالَ قُلْتُ لِرَجُلٍ وَأَنَا حَدِيثُ السِّنِّ، مَا عَلَى الرَّجُلِ أَنْ يَقُولَ عَلَىَّ مَشْىٌ إِلَى بَيْتِ اللَّهِ وَلَمْ يَقُلْ عَلَىَّ نَذْرُ مَشْىٍ . فَقَالَ لِي رَجُلٌ هَلْ لَكَ أَنْ أُعْطِيَكَ هَذَا الْجِرْوَ - لِجِرْوِ قِثَّاءٍ فِي يَدِهِ - وَتَقُولُ عَلَىَّ مَشْىٌ إِلَى بَيْتِ اللَّهِ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقُلْتُهُ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ ثُمَّ مَكَثْتُ حَتَّى عَقَلْتُ فَقِيلَ لِي إِنَّ عَلَيْكَ مَشْيًا فَجِئْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لِي عَلَيْكَ مَشْىٌ . فَمَشَيْتُ . قَالَ مَالِكٌ وَهَذَا الأَمْرُ عِنْدَنَا .
Bana Mâlik'ten anlattı; Abdullah b. Ebi Habibe'den; dedi ki: Ben küçük yaşta iken bir adama: "Bir kişinin 'Benim üzerime Allah'ın evine yürümek olsun' deyip de 'Üzerime yürüme adağı olsun' dememesinin hükmü nedir?" dedim. Adam bana dedi ki: "Sana şu acuru —elindeki küçük acuru göstererek— versem, 'Üzerime Allah'ın evine yürümek olsun' der misin?" Ben de: "Evet" dedim ve o sözü söyledim. O günlerde ben yaşça küçüktüm. Sonra aklım erene kadar bekledim. Bana: "Senin üzerine yürüme borcu vardır" denildi. Ben de Said b. Müseyyeb'e gelip bunu sordum. O da bana: "Üzerine yürüme borcu vardır (yürümelisin)" dedi. Ben de yürüdüm. Mâlik dedi ki: "Bizim yanımızdaki hüküm budur."