1052. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّهُ قَالَ رَمَيْتُ طَائِرَيْنِ بِحَجَرٍ وَأَنَا بِالْجُرْفِ، فَأَصَبْتُهُمَا فَأَمَّا أَحَدُهُمَا فَمَاتَ فَطَرَحَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَأَمَّا الآخَرُ فَذَهَبَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يُذَكِّيهِ بِقَدُومٍ فَمَاتَ قَبْلَ أَنْ يُذَكِّيَهُ فَطَرَحَهُ عَبْدُ اللَّهِ أَيْضًا .
Bana Yahya, Mâlik'ten; Nâfi'den anlattı ki o şöyle dedi: "Ben Cürf'te iken iki kuşa bir taş attım ve ikisini de vurdum. Onlardan biri öldü; Abdullah b. Ömer onu attı (yemedi). Diğerine gelince; Abdullah b. Ömer onu bir keserle boğazlamaya gitti ancak (kuş) o boğazlamadan önce öldü. Abdullah onu da attı."