1052. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّهُ قَالَ رَمَيْتُ طَائِرَيْنِ بِحَجَرٍ وَأَنَا بِالْجُرْفِ، فَأَصَبْتُهُمَا فَأَمَّا أَحَدُهُمَا فَمَاتَ فَطَرَحَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَأَمَّا الآخَرُ فَذَهَبَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يُذَكِّيهِ بِقَدُومٍ فَمَاتَ قَبْلَ أَنْ يُذَكِّيَهُ فَطَرَحَهُ عَبْدُ اللَّهِ أَيْضًا .
Bana Yahya, Mâlik'ten; Nâfi'den anlattı ki o şöyle dedi: "Ben Cürf'te iken iki kuşa bir taş attım ve ikisini de vurdum. Onlardan biri öldü; Abdullah b. Ömer onu attı (yemedi). Diğerine gelince; Abdullah b. Ömer onu bir keserle boğazlamaya gitti ancak (kuş) o boğazlamadan önce öldü. Abdullah onu da attı."
1053. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ، كَانَ يَكْرَهُ مَا قَتَلَ الْمِعْرَاضُ وَالْبُنْدُقَةُ .
Bana Mâlik'ten anlattı; kendisine Kâsım b. Muhammed'in, mi'râdın (ucu sivri olmayan değneğin) ve bundukanın (sapan taşının) öldürdüğünü hoş görmediği ulaşmıştır.
1054. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، كَانَ يَكْرَهُ أَنْ تُقْتَلَ الإِنْسِيَّةُ، بِمَا يُقْتَلُ بِهِ الصَّيْدُ مِنَ الرَّمْىِ وَأَشْبَاهِهِ . قَالَ مَالِكٌ وَلاَ أَرَى بَأْسًا بِمَا أَصَابَ الْمِعْرَاضُ إِذَا خَسَقَ وَبَلَغَ الْمَقَاتِلَ أَنْ يُؤْكَلَ قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ بِشَىْءٍ مِنَ الصَّيْدِ تَنَالُهُ أَيْدِيكُمْ وَرِمَاحُكُمْ } قَالَ فَكُلُّ شَىْءٍ نَالَهُ الإِنْسَانُ بِيَدِهِ أَوْ رُمْحِهِ أَوْ بِشَىْءٍ مِنْ سِلاَحِهِ فَأَنْفَذَهُ وَبَلَغَ مَقَاتِلَهُ فَهُوَ صَيْدٌ كَمَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَى وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَهْلَ الْعِلْمِ يَقُولُونَ إِذَا أَصَابَ الرَّجُلُ الصَّيْدَ فَأَعَانَهُ عَلَيْهِ غَيْرُهُ مِنْ مَاءٍ أَوْ كَلْبٍ غَيْرِ مُعَلَّمٍ لَمْ يُؤْكَلْ ذَلِكَ الصَّيْدُ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ سَهْمُ الرَّامِي قَدْ قَتَلَهُ أَوْ بَلَغَ مَقَاتِلَ الصَّيْدِ حَتَّى لاَ يَشُكَّ أَحَدٌ فِي أَنَّهُ هُوَ قَتَلَهُ وَأَنَّهُ لاَ يَكُونُ لِلصَّيْدِ حَيَاةٌ بَعْدَهُ . قَالَ وَسَمِعْتُ مَالِكًا يَقُولُ لاَ بَأْسَ بِأَكْلِ الصَّيْدِ - وَإِنْ غَابَ عَنْكَ مَصْرَعُهُ - إِذَا وَجَدْتَ بِهِ أَثَرًا مِنْ كَلْبِكَ أَوْ كَانَ بِهِ سَهْمُكَ مَا لَمْ يَبِتْ فَإِذَا بَاتَ فَإِنَّهُ يُكْرَهُ أَكْلُهُ .
Bana Mâlik'ten anlattı; ona ulaştığına göre Saîd b. el-Müseyyeb, (kaçıp yabanileşen) evcil hayvanın, avın öldürüldüğü atış ve benzeri yollarla öldürülmesini mekruh görürdü. Mâlik dedi ki: Mi'râd (başsız ok/değnek) delip öldürücü yere ulaştığında, isabet ettiği avın yenmesinde bir sakınca görmüyorum. Allah Tebâreke ve Teâlâ buyurdu ki: "Ey iman edenler! Allah, ellerinizin ve mızraklarınızın erişebileceği avdan bir şeyle sizi mutlaka dener." (Mâide 5/94) (Mâlik) dedi ki: İnsanın eliyle, mızrağıyla ya da silahlarından biriyle ulaşıp delip geçtiği ve öldürücü yerine eriştiği her şey, Allah Teâlâ'nın buyurduğu gibi avdır. Bana Mâlik'ten anlattı ki, o ilim ehlini şöyle derken işitmiştir: Adam avı vurur da ölümüne su veya eğitilmemiş bir köpek gibi başka bir şey de yardım ederse, o av yenmez. Ancak atıcının oku onu öldürmüş veya avın öldürücü yerine ulaşmış olursa, öyle ki onu kimsenin onun öldürdüğünden şüphe etmeyeceği ve avın ondan sonra hayatta kalamayacağı şekilde (vurmuşsa yenir). (Yahyâ) dedi ki: Mâlik'i şöyle derken işittim: Avın düştüğü yer gözünden kaybolsa bile, üzerinde köpeğinin izini bulur ya da okun onda bulunursa, gece geçirmediği sürece avı yemekte bir sakınca yoktur. Eğer gece geçirmişse yenmesi mekruhtur.
1055. Hadis
وَحَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فِي الْكَلْبِ الْمُعَلَّمِ كُلْ مَا أَمْسَكَ عَلَيْكَ إِنْ قَتَلَ وَإِنْ لَمْ يَقْتُلْ .
Bana Yahya, Mâlik'ten; Nâfi'den; Abdullah b. Ömer'den anlattı ki o, eğitilmiş (av) köpeği hakkında şöyle derdi: "(Avı) öldürse de, öldürmese de senin için tuttuğu her şeyi ye."
1056. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَمَّنْ سَمِعَ نَافِعًا، يَقُولُ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَإِنْ أَكَلَ وَإِنْ لَمْ يَأْكُلْ .
Bana Mâlik'ten; Nâfi'yi (şöyle) derken işiten kimseden anlattı: Abdullah b. Ömer dedi ki: "(Köpek avdan) yese de, yemese de..."
1057. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الْكَلْبِ الْمُعَلَّمِ، إِذَا قَتَلَ الصَّيْدَ فَقَالَ سَعْدٌ كُلْ وَإِنْ لَمْ تَبْقَ إِلاَّ بِضْعَةٌ وَاحِدَةٌ . وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَ بَعْضَ أَهْلِ الْعِلْمِ يَقُولُونَ فِي الْبَازِي وَالْعُقَابِ وَالصَّقْرِ وَمَا أَشْبَهَ ذَلِكَ أَنَّهُ إِذَا كَانَ يَفْقَهُ كَمَا تَفْقَهُ الْكِلاَبُ الْمُعَلَّمَةُ فَلاَ بَأْسَ بِأَكْلِ مَا قَتَلَتْ مِمَّا صَادَتْ إِذَا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَى إِرْسَالِهَا . قَالَ مَالِكٌ وَأَحْسَنُ مَا سَمِعْتُ فِي الَّذِي يَتَخَلَّصُ الصَّيْدَ مِنْ مَخَالِبِ الْبَازِي أَوْ مِنَ الْكَلْبِ ثُمَّ يَتَرَبَّصُ بِهِ فَيَمُوتُ أَنَّهُ لاَ يَحِلُّ أَكْلُهُ . قَالَ مَالِكٌ وَكَذَلِكَ كُلُّ مَا قُدِرَ عَلَى ذَبْحِهِ وَهُوَ فِي مَخَالِبِ الْبَازِي أَوْ فِي الْكَلْبِ فَيَتْرُكُهُ صَاحِبُهُ وَهُوَ قَادِرٌ عَلَى ذَبْحِهِ حَتَّى يَقْتُلَهُ الْبَازِي أَوِ الْكَلْبُ فَإِنَّهُ لاَ يَحِلُّ أَكْلُهُ . قَالَ مَالِكٌ وَكَذَلِكَ الَّذِي يَرْمِي الصَّيْدَ فَيَنَالُهُ وَهُوَ حَىٌّ فَيُفَرِّطُ فِي ذَبْحِهِ حَتَّى يَمُوتَ فَإِنَّهُ لاَ يَحِلُّ أَكْلُهُ . قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ الْمُجْتَمَعُ عَلَيْهِ عِنْدَنَا أَنَّ الْمُسْلِمَ إِذَا أَرْسَلَ كَلْبَ الْمَجُوسِيِّ الضَّارِيَ فَصَادَ أَوْ قَتَلَ إِنَّهُ إِذَا كَانَ مُعَلَّمًا فَأَكْلُ ذَلِكَ الصَّيْدِ حَلاَلٌ لاَ بَأْسَ بِهِ وَإِنْ لَمْ يُذَكِّهِ الْمُسْلِمُ وَإِنَّمَا مَثَلُ ذَلِكَ مَثَلُ الْمُسْلِمِ يَذْبَحُ بِشَفْرَةِ الْمَجُوسِيِّ أَوْ يَرْمِي بِقَوْسِهِ أَوْ بِنَبْلِهِ فَيَقْتُلُ بِهَا فَصَيْدُهُ ذَلِكَ وَذَبِيحَتُهُ حَلاَلٌ لاَ بَأْسَ بِأَكْلِهِ وَإِذَا أَرْسَلَ الْمَجُوسِيُّ كَلْبَ الْمُسْلِمِ الضَّارِيَ عَلَى صَيْدٍ فَأَخَذَهُ فَإِنَّهُ لاَ يُؤْكَلُ ذَلِكَ الصَّيْدُ إِلاَّ أَنْ يُذَكَّى وَإِنَّمَا مَثَلُ ذَلِكَ مَثَلُ قَوْسِ الْمُسْلِمِ وَنَبْلِهِ يَأْخُذُهَا الْمَجُوسِيُّ فَيَرْمِي بِهَا الصَّيْدَ فَيَقْتُلُهُ وَبِمَنْزِلَةِ شَفْرَةِ الْمُسْلِمِ يَذْبَحُ بِهَا الْمَجُوسِيُّ فَلاَ يَحِلُّ أَكْلُ شَىْءٍ مِنْ ذَلِكَ .
Bana Mâlik'ten anlattı; ona ulaştığına göre Sa'd b. Ebî Vakkâs'a, avı öldüren eğitilmiş köpek hakkında soruldu. Sa'd: "Ondan tek bir parça kalsa bile ye" dedi. Bana Mâlik'ten anlattı ki, o bazı ilim ehlini doğan, kartal, şahin ve benzerleri hakkında şöyle derken işitmiştir: Eğer bunlar eğitilmiş köpeklerin anladığı gibi anlıyorlarsa, salıverilirken Allah'ın adı anılmış olmak şartıyla avlayıp öldürdüklerini yemekte bir sakınca yoktur. Mâlik dedi ki: Avı doğanın pençelerinden ya da köpeğin (ağzından) kurtarıp sonra ölünceye kadar bekleyen kimse hakkında işittiğim en güzel (görüş), onun yenmesinin helal olmadığıdır. Mâlik dedi ki: Doğanın pençelerinde ya da köpeğin ağzındayken boğazlanması mümkün olan her av da böyledir; sahibi onu boğazlamaya gücü yettiği halde doğan veya köpek onu öldürünceye kadar bırakırsa, onun yenmesi helal olmaz. Mâlik dedi ki: Avı vurup ona canlıyken ulaşan, sonra ölünceye kadar boğazlamakta ihmal gösteren kimse de böyledir; onun yenmesi helal olmaz. Mâlik dedi ki: Bizde üzerinde ittifak edilen hüküm şudur: Müslüman, mecûsînin eğitilmiş av köpeğini salar da köpek avlar veya öldürürse, köpek eğitilmiş olduğu takdirde müslüman onu boğazlamasa bile o avın yenmesi helaldir, bunda sakınca yoktur. Bunun misali, müslümanın mecûsînin bıçağıyla boğazlaması ya da onun yayıyla veya okuyla atıp öldürmesi gibidir; onun avı da kestiği hayvan da helaldir, yenmesinde sakınca yoktur. (Mâlik dedi ki): Mecûsî, müslümanın eğitilmiş av köpeğini bir ava salar da köpek onu yakalarsa, o av boğazlanmadıkça yenmez. Bunun misali, mecûsînin müslümanın yayını ve okunu alıp onlarla avı vurup öldürmesi ve müslümanın bıçağıyla mecûsînin boğazlaması gibidir; bunlardan hiçbirinin yenmesi helal olmaz.
1058. Hadis
وَحَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي هُرَيْرَةَ، سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ عَمَّا لَفَظَ الْبَحْرُ فَنَهَاهُ عَنْ أَكْلِهِ، . قَالَ نَافِعٌ ثُمَّ انْقَلَبَ عَبْدُ اللَّهِ فَدَعَا بِالْمُصْحَفِ فَقَرَأَ {أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهُ} قَالَ نَافِعٌ فَأَرْسَلَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي هُرَيْرَةَ إِنَّهُ لاَ بَأْسَ بِأَكْلِهِ .
Bana Yahya, Mâlik'ten; Nâfi'den anlattı ki Abdurrahman b. Ebî Hüreyre, Abdullah b. Ömer'e denizin (karaya) attığı şeyler hakkında sordu. (Abdullah önce) onu yemekten men etti. Nâfi' dedi ki: Sonra Abdullah döndü (gitti), Mushaf'ı istedi ve şunu okudu: { Deniz avı ve yiyeceği size helal kılındı. } Nâfi' dedi ki: Bunun üzerine Abdullah b. Ömer beni Abdurrahman b. Ebî Hüreyre'ye gönderdi (ve haber yolladı ki): "Onu yemekte bir sakınca yoktur."
1059. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ سَعْدٍ الْجَارِيِّ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّهُ قَالَ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ عَنِ الْحِيتَانِ، يَقْتُلُ بَعْضُهَا بَعْضًا أَوْ تَمُوتُ صَرَدًا فَقَالَ لَيْسَ بِهَا بَأْسٌ . قَالَ سَعْدٌ ثُمَّ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ .
Bana Mâlik'ten; Zeyd b. Eslem'den; Ömer b. el-Hattâb'ın azatlısı Sa'd el-Cârî'den anlattı; dedi ki: Abdullah b. Ömer'e, birbirini öldüren veya soğuktan ölen balıklar hakkında sordum. "Onlarda bir sakınca yoktur," dedi. Sa'd dedi ki: Sonra Abdullah b. Amr b. el-Âs'a sordum; o da bunun benzerini söyledi.
1060. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّهُمَا كَانَا لاَ يَرَيَانِ بِمَا لَفَظَ الْبَحْرُ بَأْسًا .
Bana Mâlik'ten; Ebu'z-Zinâd'dan; Ebû Seleme b. Abdurrahman'dan; Ebû Hüreyre ve Zeyd b. Sâbit'ten anlattı ki bu ikisi, denizin (karaya) attıklarında bir sakınca görmezlerdi.
1061. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ نَاسًا، مِنْ أَهْلِ الْجَارِ قَدِمُوا فَسَأَلُوا مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ عَمَّا لَفَظَ الْبَحْرُ فَقَالَ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ وَقَالَ اذْهَبُوا إِلَى زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ فَاسْأَلُوهُمَا عَنْ ذَلِكَ ثُمَّ ائْتُونِي فَأَخْبِرُونِي مَاذَا يَقُولاَنِ فَأَتَوْهُمَا فَسَأَلُوهُمَا فَقَالاَ لاَ بَأْسَ بِهِ . فَأَتَوْا مَرْوَانَ فَأَخْبَرُوهُ . فَقَالَ مَرْوَانُ قَدْ قُلْتُ لَكُمْ . قَالَ مَالِكٌ لاَ بَأْسَ بِأَكْلِ الْحِيتَانِ يَصِيدُهَا الْمَجُوسِيُّ لأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي الْبَحْرِ " هُوَ الطَّهُورُ مَاؤُهُ الْحِلُّ مَيْتَتُهُ " . قَالَ مَالِكٌ وَإِذَا أُكِلَ ذَلِكَ مَيْتًا فَلاَ يَضُرُّهُ مَنْ صَادَهُ .
Bana Mâlik'ten; Ebu'z-Zinâd'dan; Ebû Seleme b. Abdurrahman'dan anlattı ki Câr ahalisinden bazı insanlar gelip Mervân b. el-Hakem'e denizin (karaya) attığı şeyler hakkında sordular. O da: "Onda bir sakınca yoktur," dedi ve şöyle ekledi: "Zeyd b. Sâbit ve Ebû Hüreyre'ye gidin, onlara da bunu sorun. Sonra bana gelip ne dediklerini haber verin." Onlara gidip sordular. İkisi de: "Onda bir sakınca yoktur," dediler. Bunun üzerine Mervân'a gelip (bunu) haber verdiler. Mervân: "Size (böyle olduğunu) söylemiştim," dedi. Mâlik dedi ki: "Mecûsî'nin avladığı balığı yemekte bir sakınca yoktur. Çünkü Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem deniz hakkında şöyle buyurmuştur: 'Onun suyu temiz, ölüsü helaldir.'" Yine Mâlik dedi ki: "Mademki o (balık) ölü olarak yenilebiliyor, onu kimin avladığı (hayvana) zarar vermez."
1062. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَكْلُ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ حَرَامٌ " .
Bana Yahya, Mâlik'ten; İbn Şihâb'dan; Ebû İdrîs el-Havlânî'den; Ebû Sa'lebe el-Huşenî'den anlattı ki Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Yırtıcı hayvanlardan her köpek dişi olanı yemek haramdır."
1063. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي حَكِيمٍ، عَنْ عَبِيدَةَ بْنِ سُفْيَانَ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَكْلُ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ حَرَامٌ " .
Bana Mâlik'ten; İsmâîl b. Ebî Hakîm'den; Abîde b. Süfyân el-Hadramî'den; Ebû Hüreyre'den anlattı ki Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Yırtıcı hayvanlardan her köpek dişi olanı yemek haramdır."
1064. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَاةٍ مَيِّتَةٍ كَانَ أَعْطَاهَا مَوْلاَةً لِمَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَفَلاَ انْتَفَعْتُمْ بِجِلْدِهَا " . فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا مَيْتَةٌ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا حُرِّمَ أَكْلُهَا " .
Bana Yahya, Mâlik'ten; İbn Şihâb'dan; Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe b. Mes'ûd'dan; Abdullah b. Abbâs'tan anlattı ki o şöyle dedi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'in eşi Meymûne'nin azatlı cariyesine verilmiş olan ölü bir koyunun yanından geçti. Buyurdu ki: "Derisinden yararlansaydınız ya!" Dediler ki: "Ey Allah'ın Resûlü, o ölüdür." Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem buyurdu ki: "Onun sadece yenilmesi haram kılındı."
1065. Hadis
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنِ ابْنِ وَعْلَةَ الْمِصْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا دُبِغَ الإِهَابُ فَقَدْ طَهُرَ " .
Bana Mâlik'ten; Zeyd b. Eslem'den; İbn Va'le el-Mısrî'den; Abdullah b. Abbâs'tan anlattı ki Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Deri tabaklandığı zaman temizlenmiş olur."
1066. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُسَيْطٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ ثَوْبَانَ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ أَنْ يُسْتَمْتَعَ بِجُلُودِ الْمَيْتَةِ إِذَا دُبِغَتْ .
Bana Mâlik'ten; Yezîd b. Abdullah b. Kusayt'tan; Muhammed b. Abdurrahman b. Sevbân'dan; annesinden; Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'in eşi Âişe'den anlattı ki Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, tabaklandığı zaman ölü hayvan derilerinden yararlanılmasını emretti.