1173. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ، أَنَّهُ سَأَلَ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ رَجُلٍ، طَلَّقَ امْرَأَةً إِنْ هُوَ تَزَوَّجَهَا فَقَالَ الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ إِنَّ رَجُلاً جَعَلَ امْرَأَةً عَلَيْهِ كَظَهْرِ أُمِّهِ إِنْ هُوَ تَزَوَّجَهَا فَأَمَرَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِنْ هُوَ تَزَوَّجَهَا أَنْ لاَ يَقْرَبَهَا حَتَّى يُكَفِّرَ كَفَّارَةَ الْمُتَظَاهِرِ .
Yahyâ, Mâlik'ten anlattı; Saîd b. Amr b. Süleym ez-Zürakî'den rivayet edildiğine göre o, Kâsım b. Muhammed'e: "Bir kadınla evlendiği takdirde onu boşayacağını (şart koşan) bir adam" hakkında sordu. Kâsım b. Muhammed şöyle dedi: "Bir adam, 'Eğer şu kadınla evlenirsem o bana annemin sırtı gibi olsun (zıhâr olsun)' demişti. Ömer b. el-Hattâb, o kadınla evlendiği takdirde, zıhâr kefareti ödeyinceye kadar ona yaklaşmamasını emretti."