1256. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، مِثْلَ ذَلِكَ . قَالَ مَالِكٌ فِي الْعَبْدِ يُطَلِّقُ الأَمَةَ طَلاَقًا لَمْ يَبُتَّهَا فِيهِ لَهُ عَلَيْهَا فِيهِ الرَّجْعَةُ ثُمَّ يَمُوتُ وَهِيَ فِي عِدَّتِهَا مِنْ طَلاَقِهِ إِنَّهَا تَعْتَدُّ عِدَّةَ الأَمَةِ الْمُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا شَهْرَيْنِ وَخَمْسَ لَيَالٍ وَإِنَّهَا إِنْ عَتَقَتْ وَلَهُ عَلَيْهَا رَجْعَةٌ ثُمَّ لَمْ تَخْتَرْ فِرَاقَهُ بَعْدَ الْعِتْقِ حَتَّى يَمُوتَ وَهِيَ فِي عِدَّتِهَا مِنْ طَلاَقِهِ اعْتَدَّتْ عِدَّةَ الْحُرَّةِ الْمُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا وَذَلِكَ أَنَّهَا إِنَّمَا وَقَعَتْ عَلَيْهَا عِدَّةُ الْوَفَاةِ بَعْدَ مَا عَتَقَتْ فَعِدَّتُهَا عِدَّةُ الْحُرَّةِ . قَالَ مَالِكٌ وَهَذَا الأَمْرُ عِنْدَنَا .
Bana Mâlik'ten; o da İbn Şihâb'dan bunun bir benzerini anlattı. Mâlik dedi ki: Bir köle, cariye olan karısını ric'î (dönüşü mümkün) talakla boşar, sonra iddeti içindeyken ölürse; kadın, kocası vefat etmiş cariyenin iddeti olan iki ay beş geceyi bekler. Eğer kadın hürriyetine kavuşur, kocasının da ric'at hakkı devam ederken, hürriyet sebebiyle ayrılmayı seçmez ve (bu arada) kocası ölürse; kadın kocasının talakından dolayı iddet beklemekte olduğundan, kocası vefat etmiş hür kadının iddeti olan dört ay on günü bekler. Çünkü vefat iddeti, o hür olduktan sonra gerçekleşmiştir. Dolayısıyla hür kadının iddetini bekler. Mâlik dedi ki: "Bizim katımızda hüküm böyledir."