1268. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، وَسُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّهُمَا كَانَا يَقُولاَنِ فِي الْمَرْأَةِ يُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا إِنَّهَا إِذَا خَشِيَتْ عَلَى بَصَرِهَا مِنْ رَمَدٍ أَوْ شَكْوٍ أَصَابَهَا إِنَّهَا تَكْتَحِلُ وَتَتَدَاوَى بِدَوَاءٍ أَوْ كُحْلٍ وَإِنْ كَانَ فِيهِ طِيبٌ . قَالَ مَالِكٌ وَإِذَا كَانَتِ الضَّرُورَةُ فَإِنَّ دِينَ اللَّهِ يُسْرٌ .
Bana Mâlik'ten anlattı; ona ulaştığına göre Sâlim b. Abdullah ve Süleyman b. Yesâr, kocası vefat etmiş kadın hakkında şöyle derlerdi: "Eğer göz ağrısı veya kendisine isabet eden bir rahatsızlık sebebiyle gözünün (kör olmasından) korkarsa; içinde koku bulunsa bile sürme çeker ve ilaçla veya sürmeyle tedavi olur." Mâlik dedi ki: "Zaruret olduğu zaman (bu caizdir); çünkü Allah'ın dini kolaylıktır."