179. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا فَاتَهُ شَىْءٌ مِنَ الصَّلاَةِ مَعَ الإِمَامِ فِيمَا جَهَرَ فِيهِ الإِمَامُ بِالْقِرَاءَةِ أَنَّهُ إِذَا سَلَّمَ الإِمَامُ - قَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقَرَأَ لِنَفْسِهِ فِيمَا يَقْضِي وَجَهَرَ .
Ve bana Mâlik'ten anlattı; Nâfi'den: “Abdullah b. Ömer, imamın kıraati açıktan yaptığı bir namazda, namazın bir kısmını kaçırdığında; imam selam verince kalkar, kaza ettiği kısımda kendi kendine okur ve sesini yükseltirdi.”