224. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ رَجُلاً، سَأَلَ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ فَقَالَ إِنِّي أَهِمُ فِي صَلاَتِي فَيَكْثُرُ ذَلِكَ عَلَىَّ . فَقَالَ الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ امْضِ فِي صَلاَتِكَ فَإِنَّهُ لَنْ يَذْهَبَ عَنْكَ حَتَّى تَنْصَرِفَ وَأَنْتَ تَقُولُ مَا أَتْمَمْتُ صَلاَتِي .
Ve bana Mâlik'ten anlattı; kendisine ulaştığına göre bir adam Kasım b. Muhammed'e sordu ve: 'Ben namazımda (çok) vehme kapılıyorum (yanılıyorum), bu bende çok oluyor' dedi. Kasım b. Muhammed şöyle dedi: 'Namazına devam et. Çünkü sen (namazdan) ayrılıp da hâlâ; 'Namazımı tamamlamadım' deyinceye kadar bu (vesvese) senden gitmeyecektir.'”