Binûn1634. Hadis
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ مَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي أَمْرَيْنِ قَطُّ إِلاَّ أَخَذَ أَيْسَرَهُمَا مَا لَمْ يَكُنْ إِثْمًا فَإِنْ كَانَ إِثْمًا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ وَمَا انْتَقَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِنَفْسِهِ إِلاَّ أَنْ تُنْتَهَكَ حُرْمَةُ اللَّهِ فَيَنْتَقِمُ لِلَّهِ بِهَا .
Ve bana Mâlik'ten; İbn Şihâb'dan; Urve b. ez-Zübeyr'den; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in eşi Âişe'den anlattı ki; o şöyle dedi: “Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem iki iş arasında muhayyer bırakıldığında, günah olmadığı sürece mutlaka en kolayını alırdı. Şayet günah ise, insanların ondan en uzak duranı olurdu. Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem kendisi için asla intikam almazdı; ancak Allah’ın hürmeti (yasağı) çiğnenirse, bu sebeple Allah için intikam alırdı.”