1807. Hadis
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ أَمَةً، كَانَتْ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَآهَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَقَدْ تَهَيَّأَتْ بِهَيْئَةِ الْحَرَائِرِ فَدَخَلَ عَلَى ابْنَتِهِ حَفْصَةَ فَقَالَ أَلَمْ أَرَ جَارِيَةَ أَخِيكِ تَجُوسُ النَّاسَ وَقَدْ تَهَيَّأَتْ بِهَيْئَةِ الْحَرَائِرِ وَأَنْكَرَ ذَلِكَ عُمَرُ .
Ve bana Mâlik'ten; kendisine ulaştığına göre Abdullah b. Ömer b. el-Hattâb'ın bir cariyesi olduğu anlatıldı. Ömer b. el-Hattâb onu hür kadınların kılığına girmiş (süslenmiş) bir halde gördü. Kızı Hafsa'nın yanına girdi ve: “Kardeşinin cariyesini hür kadınlar gibi giyinmiş bir halde insanların arasına karışırken görmedim mi sanıyorsun?” dedi. Ömer bunu hoş karşılamadı (ayıpladı).