392. Hadis
حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، سَلَمَةَ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَهَبَ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ وَحَانَتِ الصَّلاَةُ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَقَالَ أَتُصَلِّي لِلنَّاسِ فَأُقِيمَ قَالَ نَعَمْ . فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ فِي الصَّلاَةِ فَتَخَلَّصَ حَتَّى وَقَفَ فِي الصَّفِّ فَصَفَّقَ النَّاسُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لاَ يَلْتَفِتُ فِي صَلاَتِهِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ مِنَ التَّصْفِيقِ الْتَفَتَ أَبُو بَكْرٍ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِ امْكُثْ مَكَانَكَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَلَى مَا أَمَرَهُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ ذَلِكَ ثُمَّ اسْتَأْخَرَ حَتَّى اسْتَوَى فِي الصَّفِّ وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ " يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ إِذْ أَمَرْتُكَ " . فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ لاِبْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لِي رَأَيْتُكُمْ أَكْثَرْتُمْ مِنَ التَّصْفِيحِ مَنْ نَابَهُ شَىْءٌ فِي صَلاَتِهِ فَلْيُسَبِّحْ فَإِنَّهُ إِذَا سَبَّحَ الْتُفِتَ إِلَيْهِ وَإِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ " .
Bana Yahya anlattı; Mâlik'ten; Ebu Hâzim Seleme b. Dînâr'dan; Sehl b. Sa'd es-Sâidî'den nakledildiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Amr b. Avf oğullarının arasını düzeltmek için onlara gitmişti. Namaz vakti girince müezzin Ebu Bekir es-Sıddık'a gelip: “İnsanlara namaz kıldırır mısın, kamet getireyim mi?” dedi. O da: “Evet,” dedi. Ebu Bekir namaza başladı. İnsanlar namazdayken Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem geldi ve safta duruncaya kadar ilerledi. İnsanlar el çırpmaya başladılar. Ebu Bekir namazda (etrafına) bakmazdı. İnsanlar el çırpmayı çoğaltınca Ebu Bekir döndü ve Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i gördü. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ona yerinde kalmasını işaret etti. Ebu Bekir ellerini kaldırdı, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in bu emrinden dolayı Allah'a hamd etti. Sonra geri geri çekilerek safla aynı hizaya geldi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem öne geçip namazı kıldırdı. Namazı bitirince: “Ey Ebu Bekir! Sana emrettiğim halde yerinde durmana ne engel oldu?” buyurdu. Ebu Bekir: “Ebu Kuhâfe'nin oğluna, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in önünde namaz kıldırmak yakışmazdı,” dedi. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Size ne oluyor da çokça el çırptığınızı gördüm? Namazda bir durumla karşılaşan kimse ‘Sübhânallah’ desin. Çünkü o tesbih getirdiğinde (imama) dönüp bakılır. El çırpmak ise ancak kadınlar içindir.”