94. Hadis
الثامن : عَنْهُ : أن رَسُول الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ يَومَ خيبر : (( لأُعْطِيَنَّ هذِهِ الرَّايَةَ رَجُلاً يُحِبُّ اللهَ وَرَسُولَهُ يَفتَحُ اللهُ عَلَى يَدَيهِ )) قَالَ عُمَرُ رضي الله عنه : مَا أحبَبْتُ الإِمَارَة إلاَّ يَومَئِذٍ ، فَتَسَاوَرتُ لَهَا رَجَاءَ أنْ أُدْعَى لَهَا ، فَدَعا رسولُ الله صلى الله عليه وسلم عليّ بن أبي طالب رضي الله عنه فَأعْطَاهُ إيَّاهَا ، وَقالَ : (( امْشِ وَلا تَلتَفِتْ حَتَّى يَفتَح اللهُ عَلَيكَ )) فَسَارَ عليٌّ شيئاً ثُمَّ وَقَفَ ولم يلتفت فصرخ : يَا رَسُول الله ، عَلَى ماذا أُقَاتِلُ النّاسَ ؟ قَالَ : (( قاتِلْهُمْ حَتَّى يَشْهَدُوا أنْ لا إله إلاَّ اللهُ ، وَأنَّ مُحَمداً رسولُ الله ، فَإِذَا فَعَلُوا فقَدْ مَنَعوا مِنْكَ دِمَاءهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إلاَّ بحَقِّهَا ، وحسَابُهُمْ عَلَى الله )) رواه مسلم . (( فَتَسَاوَرْتُ )) هُوَ بالسين المهملة : أي وثبت متطلعاً .
Sekizincisi: Yine ondan rivayet edildi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Hayber günü şöyle buyurdu: “Bu sancağı mutlaka Allah'ı ve Resûlü'nü seven bir adama vereceğim; Allah fethi onun eliyle nasip edecektir.” Ömer radıyallâhu anh dedi ki: “Emirliği o günkü kadar hiçbir zaman arzulamamıştım. Ona çağrılırım ümidiyle boynumu uzatıp kendimi gösterdim.” Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Ali b. Ebû Tâlib radıyallâhu anh'i çağırdı, sancağı ona verdi ve şöyle buyurdu: “Yürü ve Allah sana fethi nasip edinceye kadar arkana bakma!” Ali biraz yürüdü, sonra arkasına dönmeden durdu ve yüksek sesle: “Yâ Resûlallah! İnsanlarla ne üzerine savaşayım?” diye sordu. [Resûlullah] şöyle buyurdu: “Allah'tan başka ilâh olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın Resûlü olduğuna şahitlik edinceye kadar onlarla savaş. Bunu yaptıkları takdirde, [İslâm'ın] hakkı müstesna, kanlarını ve mallarını senden korumuş olurlar; hesapları ise Allah'a aittir.” Müslim rivayet etmiştir. Fe-tesâvertü (فَتَسَاوَرْتُ) noktasız sîn iledir; “beklenti içinde ileri atılıp boynumu uzattım” demektir.