87. Hadis
وأما الأحاديث : فالأولُ : عن أبي هريرة رضي الله عنه : أن رَسُول الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( بَادِرُوا بِالأعْمَال فتناً كقطَعِ اللَّيْلِ المُظْلِمِ ، يُصْبحُ الرَّجُلُ مُؤْمِناً وَيُمْسِي كَافِراً ، وَيُمْسِي مُؤمِناً ويُصبحُ كَافِراً ، يَبيعُ دِينَهُ بعَرَضٍ مِنَ الدُّنيا )) رواه مسلم .
Hadislere gelince, birincisi: Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildi ki Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Karanlık gecenin parçaları gibi olan fitnelerden önce salih amellere koşun. [O vakit] kişi mü'min olarak sabahlar, kâfir olarak akşamlar; mü'min olarak akşamlar, kâfir olarak sabahlar; dinini meta-ı dünyadan az bir şeye satar.” Müslim rivayet etmiştir.
88. Hadis
الثَّاني : عن أبي سِروْعَة - بكسر السين المهملة وفتحها - عُقبةَ بن الحارث رضي الله عنه ، قَالَ : صَلَّيتُ وَرَاءَ النَّبيّ صلى الله عليه وسلم بالمَدِينَةِ العَصْرَ ، فَسَلَّمَ ثُمَّ قَامَ مُسْرِعاً ، فَتَخَطَّى رِقَابَ النَّاسِ إِلَى بعْضِ حُجَرِ نِسَائِهِ ، فَفَزِعَ النَّاسُ مِنْ سُرْعَتِهِ ، فَخَرَجَ عَلَيهمْ ، فَرأى أنَّهمْ قَدْ عَجبُوا مِنْ سُرعَتهِ ، قَالَ : (( ذَكَرتُ شَيئاً مِنْ تِبرٍ عِندَنَا فَكَرِهتُ أنْ يَحْبِسَنِي فَأمَرتُ بِقِسْمَتِهِ )) رواه البخاري . وفي رواية لَهُ: (( كُنتُ خَلَّفتُ في البَيْتِ تِبراً مِنَ الصَّدَقةِ فَكَرِهتُ أنْ أُبَيِّتَهُ )). (( التِّبْرُ )) : قِطَعُ ذَهَبٍ أَوْ فِضَّةٍ .
İkincisi: —Noktasız sîn harfinin kesresi ve fethasıyla— Ebû Sirva'a (Ebû Serva'a) Ukbe b. el-Hâris radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Medine'de Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'in arkasında ikindi namazını kıldım. Selâm verdi, sonra hızla kalkıp insanların omuzları arasından geçerek hanımlarının odalarından birine gitti. İnsanlar onun bu telaşından korkuya kapıldılar. Derken yanlarına çıktı; hızından dolayı şaşırdıklarını görünce şöyle buyurdu: “Yanımızda bulunan biraz altın (ya da gümüş) parçası hatırıma geldi de beni alıkoymasından hoşlanmadım ve dağıtılmasını emrettim.” Buhârî rivayet etmiştir. Yine onun bir rivayetinde şöyledir: “Evde sadakadan bir miktar altın (ya da gümüş) parçası bırakmıştım; onu gece evde bekletmekten hoşlanmadım.” et-Tibr (التِّبْرُ), işlenmemiş altın ya da gümüş parçalarıdır.
89. Hadis
الثالث : عن جابر رضي الله عنه ، قَالَ : قَالَ رجل للنبي صلى الله عليه وسلم يَومَ أُحُد : أَرَأيتَ إنْ قُتِلتُ فَأَيْنَ أَنَا ؟ قَالَ : (( في الجنَّةِ )) فَأَلْقَى تَمَرَاتٍ كُنَّ في يَدِهِ ، ثُمَّ قَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ . مُتَّفَقٌ عَلَيهِ .
Üçüncüsü: Câbir radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Uhud günü bir adam Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'e: ‘Ne dersin, eğer öldürülürsem ben neredeyim?’ dedi. “Cennette” buyurdu. Bunun üzerine [o sahâbî] elindeki birkaç hurmayı attı, sonra öldürülünceye kadar savaştı. Müttefekun aleyh.
90. Hadis
الرابع : عن أبي هريرة رضي الله عنه ، قَالَ : جاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبيِّ صلى الله عليه وسلم ، فَقَالَ : يَا رسولَ الله ، أيُّ الصَّدَقَةِ أعْظَمُ أجْرَاً ؟ قَالَ : (( أنْ تَصَدَّقَ وَأنتَ صَحيحٌ شَحيحٌ ، تَخشَى الفَقرَ وتَأمُلُ الغِنَى ، وَلاَ تُمهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغتِ الحُلقُومَ قُلْتَ لِفُلان كذا ولِفُلانٍ كَذا ، وقَدْ كَانَ لِفُلانٍ )) مُتَّفَقٌ عَلَيهِ . (( الحُلقُومُ )) : مَجرَى النَّفَسِ . وَ(( المَرِيءُ )) : مجرى الطعامِ والشرابِ .
Dördüncüsü: Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Bir adam Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelerek: ‘Yâ Resûlallah! Hangi sadakanın ecri daha büyüktür?’ dedi. [Resûlullah] şöyle buyurdu: “Sağlıklı ve mala düşkün iken, fakirlikten korkup zenginliği umarken sadaka vermendir. [Can] boğaza gelip de ‘Falana şu kadar, filana şu kadar’ diyeceğin vakte kadar erteleme; zaten o mal artık falanın olmuştur.” Müttefekun aleyh. Hulkûm (الحُلقُومُ) “nefes borusu”, merî' (المَرِيءُ) ise “yemek ve içmek borusu” demektir.
91. Hadis
الخامس : عن أنس رضي الله عنه : أنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم أخذ سيفاً يَومَ أُحُدٍ ، فَقَالَ : (( مَنْ يَأخُذُ منِّي هَذَا ؟ )) فَبَسطُوا أيدِيَهُمْ كُلُّ إنسَانٍ مِنْهُمْ يقُولُ : أَنَا أَنَا . قَالَ : (( فَمَنْ يَأخُذُهُ بحَقِّه ؟ )) فَأَحْجَمَ القَومُ فَقَالَ أَبُو دُجَانَةَ رضي الله عنه : أنا آخُذُهُ بِحَقِّهِ ، فأخذه فَفَلقَ بِهِ هَامَ المُشْرِكِينَ . رواه مسلم . اسم أبي دجانةَ : سماك بن خَرَشة . قوله : (( أحجَمَ القَومُ )) : أي توقفوا . وَ(( فَلَقَ بِهِ )) : أي شق . (( هَامَ المُشرِكينَ )) : أي رُؤُوسَهم .
Beşincisi: Enes radıyallâhu anh'den rivayet edildi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Uhud günü eline bir kılıç aldı ve: “Bunu benden kim alır?” buyurdu. Herkes “Ben, ben!” diyerek ellerini uzattı. [Resûlullah]: “Peki onu hakkını vererek kim alır?” buyurdu. Bunun üzerine topluluk geri durdu. Ebû Dücâne radıyallâhu anh: “Ben onu hakkını vererek alırım” dedi ve kılıcı alıp onunla müşriklerin başlarını yardı. Müslim rivayet etmiştir. Ebû Dücâne'nin adı Simâk b. Hareşe'dir. Hadisteki ahceme'l-kavmü (أحجَمَ القَومُ) “geri durdular”, feleka bihî (فَلَقَ بِهِ) “onunla yardı”, hâme'l-müşrikîne (هَامَ المُشرِكينَ) ise “müşriklerin başlarını” demektir.
92. Hadis
السادس : عن الزبير بن عدي ، قَالَ : أتينا أنسَ بن مالك رضي الله عنه فشكونا إِلَيْه مَا نلقى مِنَ الحَجَّاجِ . فَقَالَ : (( اصْبرُوا ؛ فَإنَّهُ لا يَأتي زَمَانٌ إلاَّ والَّذِي بَعدَهُ شَرٌّ مِنهُ حَتَّى تَلقَوا رَبَّكُمْ )) سَمِعتُهُ مِنْ نَبِيِّكُمْ صلى الله عليه وسلم . رواه البخاري .
Altıncısı: ez-Zübeyr b. Adî'den rivayet edildi; dedi ki: Enes b. Mâlik radıyallâhu anh'in yanına vardık ve Haccâc'dan çektiklerimizi kendisine şikâyet ettik. Şöyle dedi: “Sabredin! Zira siz Rabbinize kavuşuncaya kadar hiçbir zaman gelmez ki ondan sonraki zaman kendisinden daha şerli olmasın.” Bunu Peygamberiniz sallallâhu aleyhi ve sellem'den işittim. Buhârî rivayet etmiştir.
93. Hadis
السابع : عن أبي هريرة رضي الله عنه : أن رَسُول الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( بادِرُوا بِالأَعْمَالِ سَبْعاً ، هَلْ تَنْتَظِرُونَ إلاَّ فَقراً مُنسياً ، أَوْ غِنىً مُطغِياً ، أَوْ مَرَضاً مُفسِداً ، أَوْ هَرَماً مُفْنداً ، أَوْ مَوتاً مُجْهزاً ، أَوْ الدَّجَّالَ فَشَرُّ غَائِبٍ يُنْتَظَرُ ، أَوْ السَّاعَةَ فالسَّاعَةُ أدهَى وَأَمَرُّ )) رواه الترمذي ، وَقالَ : (( حديث حسن )) .
Yedincisi: Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Yedi şey gelmeden önce sâlih ameller işlemekte acele edin! Siz ancak unutturan bir fakirliği, yahut azdıran bir zenginliği, yahut sıhhati bozan bir hastalığı, yahut bunatan bir ihtiyarlığı, yahut ansızın gelip canı alan bir ölümü, yahut beklenen gâiplerin en şerlisi olan Deccâl'i, yahut da kıyâmeti mi bekliyorsunuz? Kıyâmet ise daha belâlı ve daha acıdır.” Tirmizî rivayet etmiş ve “Hasen bir hadistir” demiştir.
94. Hadis
الثامن : عَنْهُ : أن رَسُول الله صلى الله عليه وسلم ، قَالَ يَومَ خيبر : (( لأُعْطِيَنَّ هذِهِ الرَّايَةَ رَجُلاً يُحِبُّ اللهَ وَرَسُولَهُ يَفتَحُ اللهُ عَلَى يَدَيهِ )) قَالَ عُمَرُ رضي الله عنه : مَا أحبَبْتُ الإِمَارَة إلاَّ يَومَئِذٍ ، فَتَسَاوَرتُ لَهَا رَجَاءَ أنْ أُدْعَى لَهَا ، فَدَعا رسولُ الله صلى الله عليه وسلم عليّ بن أبي طالب رضي الله عنه فَأعْطَاهُ إيَّاهَا ، وَقالَ : (( امْشِ وَلا تَلتَفِتْ حَتَّى يَفتَح اللهُ عَلَيكَ )) فَسَارَ عليٌّ شيئاً ثُمَّ وَقَفَ ولم يلتفت فصرخ : يَا رَسُول الله ، عَلَى ماذا أُقَاتِلُ النّاسَ ؟ قَالَ : (( قاتِلْهُمْ حَتَّى يَشْهَدُوا أنْ لا إله إلاَّ اللهُ ، وَأنَّ مُحَمداً رسولُ الله ، فَإِذَا فَعَلُوا فقَدْ مَنَعوا مِنْكَ دِمَاءهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إلاَّ بحَقِّهَا ، وحسَابُهُمْ عَلَى الله )) رواه مسلم . (( فَتَسَاوَرْتُ )) هُوَ بالسين المهملة : أي وثبت متطلعاً .
Sekizincisi: Yine ondan rivayet edildi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Hayber günü şöyle buyurdu: “Bu sancağı mutlaka Allah'ı ve Resûlü'nü seven bir adama vereceğim; Allah fethi onun eliyle nasip edecektir.” Ömer radıyallâhu anh dedi ki: “Emirliği o günkü kadar hiçbir zaman arzulamamıştım. Ona çağrılırım ümidiyle boynumu uzatıp kendimi gösterdim.” Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Ali b. Ebû Tâlib radıyallâhu anh'i çağırdı, sancağı ona verdi ve şöyle buyurdu: “Yürü ve Allah sana fethi nasip edinceye kadar arkana bakma!” Ali biraz yürüdü, sonra arkasına dönmeden durdu ve yüksek sesle: “Yâ Resûlallah! İnsanlarla ne üzerine savaşayım?” diye sordu. [Resûlullah] şöyle buyurdu: “Allah'tan başka ilâh olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın Resûlü olduğuna şahitlik edinceye kadar onlarla savaş. Bunu yaptıkları takdirde, [İslâm'ın] hakkı müstesna, kanlarını ve mallarını senden korumuş olurlar; hesapları ise Allah'a aittir.” Müslim rivayet etmiştir. Fe-tesâvertü (فَتَسَاوَرْتُ) noktasız sîn iledir; “beklenti içinde ileri atılıp boynumu uzattım” demektir.