90. Hadis
الرابع : عن أبي هريرة رضي الله عنه ، قَالَ : جاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبيِّ صلى الله عليه وسلم ، فَقَالَ : يَا رسولَ الله ، أيُّ الصَّدَقَةِ أعْظَمُ أجْرَاً ؟ قَالَ : (( أنْ تَصَدَّقَ وَأنتَ صَحيحٌ شَحيحٌ ، تَخشَى الفَقرَ وتَأمُلُ الغِنَى ، وَلاَ تُمهِلْ حَتَّى إِذَا بَلَغتِ الحُلقُومَ قُلْتَ لِفُلان كذا ولِفُلانٍ كَذا ، وقَدْ كَانَ لِفُلانٍ )) مُتَّفَقٌ عَلَيهِ . (( الحُلقُومُ )) : مَجرَى النَّفَسِ . وَ(( المَرِيءُ )) : مجرى الطعامِ والشرابِ .
Dördüncüsü: Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Bir adam Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelerek: ‘Yâ Resûlallah! Hangi sadakanın ecri daha büyüktür?’ dedi. [Resûlullah] şöyle buyurdu: “Sağlıklı ve mala düşkün iken, fakirlikten korkup zenginliği umarken sadaka vermendir. [Can] boğaza gelip de ‘Falana şu kadar, filana şu kadar’ diyeceğin vakte kadar erteleme; zaten o mal artık falanın olmuştur.” Müttefekun aleyh. Hulkûm (الحُلقُومُ) “nefes borusu”, merî' (المَرِيءُ) ise “yemek ve içmek borusu” demektir.