157. Hadis
الثاني : عن أَبي نَجيحٍ العِرباضِ بنِ سَارية رضي الله عنه ، قَالَ : وَعَظَنَا رسولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم مَوعظةً بَليغَةً وَجِلَتْ مِنْهَا القُلُوبُ ، وَذَرَفَتْ مِنْهَا العُيُونُ ، فَقُلْنَا : يَا رسولَ اللهِ ، كَأَنَّهَا مَوْعِظَةُ مُوَدِّعٍ فَأوْصِنَا ، قَالَ : (( أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللهِ ، وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ وَإنْ تَأمَّر عَلَيْكُمْ عَبْدٌ حَبَشِيٌّ ، وَإِنَّهُ مَنْ يَعِشْ مِنْكُمْ فَسَيَرَى اختِلافاً كَثيراً ، فَعَليْكُمْ بسُنَّتِي وسُنَّةِ الخُلَفاءِ الرَّاشِدِينَ المَهْدِيِيِّنَ عَضُّوا عَلَيْهَا بالنَّواجِذِ ، وَإِيَّاكُمْ وَمُحْدَثَاتِ الأُمُورِ ؛ فإنَّ كلَّ بدعة ضلالة )) رواه أَبُو داود والترمذي ، وَقالَ : (( حديث حسن صحيح )) . (( النَّواجذُ )) بالذال المعجمةِ : الأنيَابُ ، وَقِيلَ : الأضْراسُ .
İkincisi: Ebû Necîh el-İrbâd b. Sâriye radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bize kalplerin kendisinden ürperdiği ve gözlerin yaşardığı belîğ bir vaaz etti. Biz de: “Yâ Resûlallah! Bu sanki veda eden birinin vaazı gibidir, bize tavsiyede bulun” dedik. Buyurdu ki: “Size Allah'tan korkmayı, başınıza Habeşli bir köle bile emîr olsa dinleyip itaat etmeyi tavsiye ederim. Şüphesiz sizden yaşayanlar birçok ihtilaf görecektir. Öyleyse benim sünnetime ve doğru yolu bulan râşid halifelerin sünnetine sarılın; onlara azı dişlerinizle tutunun. Sonradan çıkarılan işlerden sakının; çünkü her bid'at (dinde sonradan çıkarılan şey) dalâlettir.” Ebû Dâvûd ve Tirmizî rivayet etmiş; [Tirmizî] “Hasen sahih bir hadistir” demiştir. Noktalı zâl harfiyle en-nevâciz (النَّواجذُ) “köpek dişleri” demektir; “azı dişleri” olduğu da söylenmiştir.