1131. Hadis
وعن عمر بن عطاءٍ : أنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ أرْسَلَهُ إِلَى السَّائِبِ ابن أُخْتِ نَمِرٍ يَسأَلُهُ عَنْ شَيْءٍ رَآهُ مِنْهُ مُعَاوِيَةُ في الصَّلاَةِ ، فَقَالَ : نَعَمْ ، صَلَّيْتُ مَعَهُ الجُمُعَةَ في المَقْصُورَةِ ، فَلَمَّا سَلَّمَ الإمَامُ ، قُمْتُ في مَقَامِي ، فَصَلَّيْتُ ، فَلَمَّا دَخَلَ أَرْسَلَ إلَيَّ ، فَقَالَ: لاَ تَعُدْ لِمَا فَعَلْتَ. إِذَا صَلَّيْتَ الجُمُعَةَ فَلاَ تَصِلْهَا بِصَلاةٍ حَتَّى تَتَكَلَّمَ أَوْ تَخْرُجَ ؛ فَإنَّ رسولَ الله صلى الله عليه وسلم أمَرَنَا بِذلِكَ ، أن لاَ نُوصِلَ صَلاَةً بِصَلاَةٍ حَتَّى نَتَكَلَّمَ أَوْ نَخْرُجَ . رواه مسلم .
Ömer b. Atâ'dan rivayet edildiğine göre: Nâfi' b. Cübeyr onu, Muâviye'nin namazda kendisinden gördüğü bir şeyi sormak üzere Nemir'in kız kardeşinin oğlu es-Sâib'e gönderdi. [es-Sâib] dedi ki: ‘Evet, onunla birlikte maksûrede (mescidde yöneticiler için ayrılmış özel bölümde) cuma namazını kıldım. İmam selâm verince bulunduğum yerde ayağa kalkıp namaz kıldım. [Muâviye] içeri girdiğinde bana haber gönderdi ve şöyle dedi: Yaptığın şeye bir daha dönme. Cuma namazını kıldığında, konuşmadıkça ya da dışarı çıkmadıkça ona başka bir namazı bitiştirme. Çünkü Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bize bunu, yani konuşmadıkça ya da dışarı çıkmadıkça bir namazı diğer bir namaza bitiştirmememizi emretti.’ Müslim rivayet etmiştir.