177. Hadis
وعن أَبي عبد الرحمان زيد بن خالد الجهني رضي الله عنه ، قَالَ : قَالَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم : (( مَنْ جَهَّزَ غَازِياً في سَبيلِ اللهِ فَقَدْ غَزَا ، وَمَنْ خَلَفَ غَازياً في أهْلِهِ بِخَيرٍ فَقَدْ غَزَا )) مُتَّفَقٌ عَلَيهِ .
Ebû Abdurrahmân Zeyd b. Hâlid el-Cühenî radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kim Allah yolunda bir gâziyi teçhiz ederse bizzat gazâ etmiş gibi olur. Kim de bir gâzinin geride bıraktığı ailesine hayırla bakıp gözetirse yine bizzat gazâ etmiş gibi olur.” Müttefekun aleyh.
178. Hadis
وعن أَبي سعيد الخدري رضي الله عنه : أن رَسُول الله صلى الله عليه وسلم بعث بعثاً إِلَى بني لِحْيَان مِنْ هُذَيْلٍ ، فَقَالَ : (( لِيَنْبَعِثْ مِنْ كُلِّ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا وَالأجْرُ بَيْنَهُمَا )) رواه مسلم .
Ebû Saîd el-Hudrî radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Hüzeyl kabilesinden Lihyân oğullarına bir birlik gönderirken şöyle buyurdu: “Her iki kişiden biri sefere çıksın; ecir ikisinin arasındadır.” Müslim rivayet etmiştir.
179. Hadis
وعن ابن عباس رضي الله عنهما : أنَّ رَسُول الله صلى الله عليه وسلم لَقِيَ رَكْباً بالرَّوْحَاءِ ، فَقَالَ : (( مَنِ القَوْمُ ؟ )) قالوا : المسلمون ، فقالوا : من أنتَ ؟ قَالَ : (( رَسُول الله )) ، فرفعت إِلَيْه امرأةٌ صبياً ، فَقَالَتْ : ألِهَذَا حَجٌّ ؟ قَالَ : (( نَعَمْ ، وَلَكِ أجْرٌ )) رواه مسلم .
İbn Abbâs radıyallâhu anhümâ'dan rivayet edildiğine göre Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Ravhâ'da bir kafileyle karşılaştı ve: “Siz kimsiniz?” diye sordu. Onlar: ‘Müslümanlarız’ dediler ve: ‘Sen kimsin?’ diye sordular. “Allah'ın Resûlü” buyurdu. Bunun üzerine bir kadın küçük bir çocuğu ona doğru kaldırarak: ‘Bunun için hac var mıdır?’ diye sordu. Resûlullah: “Evet, sana da ecir vardır” buyurdu. Müslim rivayet etmiştir.
180. Hadis
وعن أَبي موسى الأشعري رضي الله عنه ، عن النَّبيّ صلى الله عليه وسلم ، أنَّه قَالَ : (( الخَازِنُ المُسْلِمُ الأمِينُ الَّذِي يُنفِذُ مَا أُمِرَ بِهِ فيُعْطيهِ كَامِلاً مُوَفَّراً طَيِّبَةً بِهِ نَفْسُهُ فَيَدْفَعُهُ إِلَى الَّذِي أُمِرَ لَهُ بِهِ ، أحَدُ المُتَصَدِّقين )) مُتَّفَقٌ عَلَيهِ . وفي رواية : (( الَّذِي يُعْطِي مَا أُمِرَ بِهِ )) وضبطوا (( المُتَصَدِّقَينِ )) بفتح القاف مَعَ كسر النون عَلَى التثنية ، وعكسه عَلَى الجمعِ وكلاهما صحيح .
Ebû Mûsâ el-Eş'arî radıyallâhu anh'den, Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'in şöyle buyurduğu rivayet edildi: “Emrolunduğu şeyi yerine getiren, onu gönül hoşluğuyla tam ve eksiksiz olarak verip verilmesi emredilen kimseye ulaştıran güvenilir Müslüman hazinedar, sadaka verenlerden biridir.” Müttefekun aleyh. Bir rivayette: “Emrolunduğu şeyi veren...” şeklindedir. Âlimler hadisteki el-mütesaddikayn (المُتَصَدِّقَينِ) kelimesini tesniye olarak (“sadaka veren iki kişiden biri” anlamında) kâf harfinin fethası ve nûn harfinin kesresiyle; cemî olarak da (“sadaka verenlerden biri” anlamında) bunun tersiyle zapt etmişlerdir. Her ikisi de sahihtir.