1234. Hadis
وعن أَبي عطِيَّة ، قَالَ : دَخَلْتُ أنَا وَمَسْرُوقٌ عَلَى عائشة رضي الله عنها ، فَقَالَ لَهَا مَسْرُوق : رَجُلاَنِ مِنْ أصْحَابِ محَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم ، كِلاَهُمَا لا يَألُو عَنِ الخَيْرِ ؛ أحَدُهُمَا يُعَجِّلُ المَغْرِبَ وَالإفْطَارَ ، وَالآخَرُ يُؤَخِّرُ المَغْرِبَ وَالإفْطَارَ ؟ فَقَالَتْ : مَنْ يُعَجِّلُ المَغْرِبَ وَالإفْطَارَ ؟ قَالَ : عَبْدُ اللهِ - يعني : ابن مسعود - فَقَالَتْ : هكَذَا كَانَ رسولُ اللهِ يَصْنَعُ . رواه مسلم . قَوْله : (( لا يَألُو )) أيْ : لاَ يُقَصِّرُ في الخَيْرِ .
Ebû Atıyye'den rivayet edildi; dedi ki: Ben ve Mesrûk, Âişe radıyallâhu anhâ'nın yanına girdik. Mesrûk ona dedi ki: ‘Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashâbından iki kişi var; ikisi de hayır işlemekte geri durmuyor. Biri akşam namazında ve iftarda acele ediyor, öteki ise akşam namazını ve iftarı geciktiriyor.’ [Âişe] ‘Akşam namazında ve iftarda acele eden kim?’ diye sordu. [Mesrûk] ‘Abdullah’ —yani İbn Mes'ûd— dedi. Bunun üzerine [Âişe] ‘Resûlullah da böyle yapardı’ dedi. Müslim rivayet etmiştir. Hadiste geçen lâ ye'lû (لا يَألُو) “hayır işlemekte kusur etmez, geri durmaz” demektir.