1424. Hadis
وعن عليٍّ رضي الله عنه ، قَالَ : كَانَ رَسُولُ الله صلى الله عليه وسلم ، إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ يَكُونُ مِنْ آخِرِ مَا يَقُولُ بَيْنَ التَّشَهُّدِ وَالتَّسْلِيمِ : (( اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أخَّرْتُ ، وَمَا أسْرَرْتُ وَمَا أعْلَنْتُ ، وَمَا أسْرَفْتُ ، وَمَا أنْتَ أعْلَمُ بِهِ مِنِّي ، أنْتَ الْمُقَدِّمُ ، وَأنْتَ المُؤَخِّرُ ، لا إلهَ إِلاَّ أنْتَ )) . رواه مسلم .
Ali radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem namaza durduğunda, teşehhüd ile selâm arasında en son söylediği sözlerden biri şu olurdu: “Allah'ım! Önce yaptığım ve sonra yapacağım, gizlediğim ve açığa vurduğum, haddi aştığım ve senin benden daha iyi bildiğin günahlarımı bağışla. Öne geçiren sensin, geride bırakan da sensin. Senden başka ilâh yoktur.” Müslim rivayet etmiştir.