Binûn

1447. Hadis

Kaynak: Riyâzü's-Sâlihîn · İmam Nevevî · Riyâzü's-Sâlihîn (Fahl tahkiki) · Türkçe çeviri

1447. Hadis

وعن أَبي هريرة رضي الله عنه ، قَالَ : قَالَ رسول الله صلى الله عليه وسلم : (( إنَّ للهِ تَعَالَى مَلائِكَةً يَطُوفُونَ في الطُّرُقِ يَلْتَمِسُونَ أهْلَ الذِّكْرِ ، فإذا وَجَدُوا قَوْمَاً يَذْكُرُونَ اللهَ عز وجل ، تَنَادَوْا : هَلُمُّوا إِلَى حَاجَتِكُمْ ، فَيَحُفُّونَهُمْ بِأَجْنِحَتِهِم إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا ، فَيَسْألُهُمْ رَبُّهُمْ – وَهُوَ أعْلَم - : مَا يقولُ عِبَادي ؟ قَالَ : يقولون : يُسَبِّحُونَكَ ، ويُكبِّرُونَكَ ، وَيَحْمَدُونَكَ ، ويُمَجِّدُونَكَ ، فيقول : هَلْ رَأَوْنِي ؟ فيقولونَ : لا واللهِ مَا رَأَوْكَ . فيقولُ : كَيْفَ لَوْ رَأوْني ؟! قَالَ : يقُولُونَ : لَوْ رَأوْكَ كَانُوا أَشَدَّ لَكَ عِبَادَةً ، وَأَشَدَّ لَكَ تَمْجِيداً ، وأكْثَرَ لَكَ تَسْبِيحاً . فَيقُولُ : فماذا يَسْألونَ ؟ قَالَ : يقُولُونَ : يَسْألُونَكَ الجَنَّةَ . قَالَ : يقولُ : وَهل رَأَوْها ؟ قَالَ : يقولون : لا واللهِ يَا رَبِّ مَا رَأَوْهَا . قَالَ : يقول : فَكيفَ لَوْ رَأوْهَا ؟ قَالَ : يقولون : لَوْ أنَّهُمْ رَأوْهَا كَانُوا أشَدَّ عَلَيْهَا حِرْصاً ، وأشدَّ لَهَا طَلَباً ، وأعْظَمَ فِيهَا رَغْبَةً . قَالَ : فَمِمَّ يَتَعَوَّذُونَ ؟ قَالَ : يقولون : يَتَعَوَّذُونَ مِنَ النَّارِ ؛ قَالَ : فيقولُ : وَهَلْ رَأوْهَا ؟ قَالَ : يقولون : لا واللهِ مَا رَأوْهَا . فيقولُ : كَيْفَ لَوْ رَأوْهَا ؟! قَالَ : يقولون : لَوْ رَأوْهَا كانوا أشَدَّ مِنْهَا فِرَاراً ، وأشَدَّ لَهَا مَخَافَةً . قَالَ : فيقولُ : فَأُشْهِدُكُمْ أنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُم ، قَالَ : يقولُ مَلَكٌ مِنَ المَلاَئِكَةِ : فِيهم فُلاَنٌ لَيْسَ مِنْهُمْ ، إنَّمَا جَاءَ لِحَاجَةٍ ، قَالَ : هُمُ الجُلَسَاءُ لا يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ )) . متفق عَلَيْهِ . وفي رواية لمسلمٍ عن أَبي هريرة رضي الله عنه ، عن النبيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ : (( إن للهِ مَلاَئِكَةً سَيَّارَةً فُضُلاً يَتَتَبُّعُونَ مَجَالِسَ الذِّكْرِ ، فَإذَا وَجَدُوا مَجْلِساً فِيهِ ذِكْرٌ ، قَعَدُوا مَعَهُمْ ، وَحَفَّ بَعْضُهُمْ بَعْضاً بِأجْنِحَتِهِمْ حَتَّى يَمْلَؤُوا مَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ السَّماءِ الدُّنْيَا ، فإذَا تَفَرَّقُوا عَرَجُوا وَصَعدُوا إِلَى السَّمَاءِ ، فَيَسْأَلُهُمْ اللهُ عز وجل - وَهُوَ أعْلَمُ - : مِنْ أيْنَ جِئْتُمْ ؟ فَيَقُولُونَ : جِئْنَا مِنْ عِنْدِ عِبادٍ لَكَ في الأرْضِ : يُسَبِّحُونَكَ ، ويُكبِّرُونَكَ ، وَيُهَلِّلُونَكَ ، وَيَحْمَدُونَكَ ، وَيَسْألُونَكَ . قَالَ : وَمَاذا يَسْألُونِي ؟ قالوا : يَسْألُونَكَ جَنَّتَكَ . قَالَ : وَهَلْ رَأَوْا جَنَّتِي ؟ قالوا : لا ، أَيْ رَبِّ . قَالَ : فكيْفَ لَوْ رَأَوْا جَنَّتي ؟! قالوا : ويستجيرونكَ . قَالَ : ومِمَّ يَسْتَجِيرُونِي ؟ قالوا : مِنْ نَارِكَ يَا رَبِّ . قَالَ : وَهَلْ رَأوْا نَاري ؟ قالوا : لا ، قَالَ : فَكَيْفَ لَوْ رَأَوْا نَارِي ؟! قالوا : وَيَسْتَغفِرُونكَ ؟ فيقولُ : قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ ، وَأَعْطَيْتُهُمْ مَا سَألُوا ، وَأجَرْتُهُمْ مِمَّا اسْتَجَارُوا . قَالَ : فيقولون : ربِّ فيهمْ فُلانٌ عَبْدٌ خَطَّاءٌ إنَّمَا مَرَّ ، فَجَلَسَ مَعَهُمْ . فيقُولُ : ولهُ غَفَرْتُ ، هُمُ القَومُ لاَ يَشْقَى بِهِمْ جَلِيسُهُمْ )) .

Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şüphesiz Allah Teâlâ'nın, zikir ehlini arayarak yollarda dolaşan melekleri vardır. Allah azze ve celle'yi zikreden bir topluluk bulduklarında birbirlerine: ‘Aradığınıza gelin!’ diye seslenirler ve kanatlarıyla onları dünya semasına kadar kuşatırlar. Rableri —onlardan daha iyi bildiği hâlde— kendilerine sorar: ‘Kullarım ne diyor?’ Buyurdu ki: [Melekler] derler ki: ‘Seni tesbih ediyorlar, sana tekbir getiriyorlar, sana hamdediyorlar ve seni yüceltiyorlar.’ [Allah] buyurur ki: ‘Beni gördüler mi?’ Derler ki: ‘Hayır, vallahi seni görmediler.’ Buyurur ki: ‘Ya beni görselerdi nasıl olurlardı?!’ Buyurdu ki: Derler ki: ‘Seni görselerdi, sana ibadet etmeye daha düşkün, seni yüceltmeye daha gayretli ve seni tesbih etmede daha ileri olurlardı.’ Buyurur ki: ‘Peki ne istiyorlar?’ Buyurdu ki: Derler ki: ‘Senden cenneti istiyorlar.’ Buyurdu ki: Buyurur ki: ‘Onu gördüler mi?’ Buyurdu ki: Derler ki: ‘Hayır, vallahi ey Rabbim, onu görmediler.’ Buyurdu ki: Buyurur ki: ‘Ya onu görselerdi nasıl olurlardı?’ Buyurdu ki: Derler ki: ‘Eğer onu görselerdi, ona karşı daha hırslı, onu istemekte daha gayretli ve ona karşı daha büyük bir arzu içinde olurlardı.’ Buyurdu ki: ‘Peki neden sığınıyorlar?’ Buyurdu ki: Derler ki: ‘Cehennem ateşinden sığınıyorlar.’ Buyurdu ki: Buyurur ki: ‘Onu gördüler mi?’ Buyurdu ki: Derler ki: ‘Hayır, vallahi onu görmediler.’ Buyurur ki: ‘Ya onu görselerdi nasıl olurlardı?!’ Buyurdu ki: Derler ki: ‘Onu görselerdi, ondan daha çok kaçarlar ve ondan daha şiddetli korkarlardı.’ Buyurdu ki: Buyurur ki: ‘Öyleyse sizi şahit tutuyorum ki ben onları bağışladım.’ Buyurdu ki: Meleklerden bir melek der ki: ‘İçlerinde onlardan olmayan filan kimse var; o sadece bir ihtiyacı için gelmişti.’ [Allah] buyurdu ki: ‘Onlar öyle bir meclis halkıdır ki onlarla oturan kimse bedbaht olmaz.’” Müttefekun aleyh. Müslim'in bir rivayetinde, Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den, Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'den rivayet edildi; buyurdu ki: “Şüphesiz Allah'ın, [görevli meleklerden] ayrı olarak yeryüzünde dolaşan ve zikir meclislerini arayan melekleri vardır. İçinde zikir yapılan bir meclis bulduklarında onlarla birlikte otururlar ve aralarıyla dünya seması arasını dolduruncaya kadar kanatlarıyla birbirlerini kuşatırlar. [Oradakiler] dağıldığında [melekler] yükselip göğe çıkarlar. Allah azze ve celle —onlardan daha iyi bildiği hâlde— kendilerine sorar: ‘Nereden geldiniz?’ Derler ki: ‘Yeryüzündeki kullarının yanından geldik; seni tesbih ediyorlar, sana tekbir getiriyorlar, tehlil getiriyorlar (lâ ilâhe illallah diyorlar), sana hamdediyorlar ve senden [dilekte] bulunuyorlar.’ Buyurdu ki: ‘Benden ne istiyorlar?’ Dediler ki: ‘Senden cennetini istiyorlar.’ Buyurdu ki: ‘Cennetimi gördüler mi?’ Dediler ki: ‘Hayır, ey Rabbim.’ Buyurdu ki: ‘Ya cennetimi görselerdi nasıl olurlardı?!’ Dediler ki: ‘Ve senden aman diliyorlar.’ Buyurdu ki: ‘Benden neye karşı aman diliyorlar?’ Dediler ki: ‘Ateşinden ey Rabbim.’ Buyurdu ki: ‘Ateşimi gördüler mi?’ Dediler ki: ‘Hayır.’ Buyurdu ki: ‘Ya ateşimi görselerdi nasıl olurlardı?!’ Dediler ki: ‘Ve senden bağışlanma diliyorlar.’ Bunun üzerine [Allah] buyurur ki: ‘Onları bağışladım, istediklerini kendilerine verdim ve aman diledikleri şeyden onları korudum.’ Buyurdu ki: Derler ki: ‘Rabbim, içlerinde çokça günah işleyen filan kul da var; sadece oradan geçiyordu, uğrayıp onlarla oturdu.’ Buyurur ki: ‘Onu da bağışladım; onlar öyle bir topluluktur ki onlarla oturan kimse bedbaht olmaz.’”