1475. Hadis
وعن أَبي بكر الصديق رضي الله عنه : أنَّه قَالَ لرسُولِ الله صلى الله عليه وسلم : عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ في صَلاَتِي ، قَالَ : (( قُلْ : اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمتُ نَفْسِي ظُلْماً كَثِيراً ، وَلاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أنْتَ ، فَاغْفِرْ لي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ ، وارْحَمْنِي ، إنَّكَ أنْتَ الغَفُورُ الرَّحِيمُ )) متفق عَلَيْهِ . وفي روايةٍ : (( وفي بيتي )) وَرُوِيَ : (( ظلماً كثيراً )) ورُوِي : (( كبيراً )) بالثاء المثلثة وبالباء الموحدة ؛ فينبغي أنْ يجمع بينهما فيقال : كثيراً كبيراً .
Ebû Bekir es-Sıddîk radıyallâhu anh'den rivayet edildi: O, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e: Namazımda okuyacağım bir dua öğret bana, dedi. Resûlullah şöyle buyurdu: “De ki: Allah'ım! Ben nefsime çok zulmettim. Günahları ise yalnız sen bağışlarsın. Katından bir mağfiretle beni bağışla ve bana merhamet et. Şüphesiz sen çok bağışlayansın, çok merhamet edensin.” Müttefekun aleyh. Bir rivayette “ve evimde” lafzı vardır. Hadiste üç noktalı peltek sâ ile zulmen kesîran (ظُلْماً كَثِيراً) “çok zulüm” şeklinde rivayet edildiği gibi, tek noktalı bâ ile kebîran (كَبِيراً) “büyük zulüm” şeklinde de rivayet edilmiştir. Dolayısıyla ikisini birleştirerek “çok ve büyük” demek uygun olur.