1501. Hadis
وعن عُبَادَةَ بنِ الصامت رضي الله عنه : أنَّ رسولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ : (( مَا عَلَى الأرْضِ مُسْلِمٌ يَدْعُو الله تَعَالَى بِدَعْوَةٍ إِلاَّ آتَاهُ اللهُ إيَّاها ، أَوْ صَرفَ عَنْهُ مِنَ السُّوءِ مِثْلَهَا ، مَا لَمْ يَدْعُ بإثْمٍ ، أَوْ قَطِيعَةِ رَحِمٍ )) ، فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ القَومِ : إِذاً نُكْثِرُ قَالَ : (( اللهُ أكْثَرُ )) . رواه الترمذي ، وقال : (( حديث حسن صحيح )) . ورواه الحاكم من روايةِ أَبي سعيدٍ وزاد فِيهِ : (( أَوْ يَدخِرَ لَهُ مِن الأَجْرِ مثْلَها )) .
Ubâde b. es-Sâmit radıyallâhu anh'den rivayet edildi; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Yeryüzünde Allah Teâlâ'ya bir dua ile yalvaran hiçbir Müslüman yoktur ki günah ya da sıla-i rahmi kesmek için dua etmediği sürece Allah ona istediğini vermesin yahut onun benzeri bir kötülüğü kendisinden savmasın.” Topluluktan bir adam: “Öyleyse biz de duayı çoğaltırız” dedi. [Resûlullah] şöyle buyurdu: “Allah'ın lütfu daha çoktur.” Tirmizî rivayet etmiş ve “Hasen sahih bir hadistir” demiştir. Hâkim de Ebû Saîd rivayetinden nakletmiş ve onda şu ziyadeyi kaydetmiştir: “Yahut onun benzeri kadar ecir kendisi için biriktirir.”