1516. Hadis
وعن أَبي عبد الرحمان بِلالِ بن الحارِثِ المُزَنِيِّ رضي الله عنه : أنَّ رسول الله صلى الله عليه وسلم قَالَ : (( إنَّ الرَّجُلَ لَيَتَكَلَّمُ بِالكَلِمَةِ مِنْ رِضْوَانِ اللهِ تَعَالَى مَا كَانَ يَظُنُّ أنْ تَبْلُغَ مَا بَلَغَتْ يَكْتُبُ اللهُ لَهُ بِهَا رِضْوَانَهُ إِلَى يَومِ يَلْقَاهُ ، وإنَّ الرَّجُلَ لَيَتَكَلَّمُ بِالكَلِمَةِ مِنْ سَخَطِ اللهِ مَا كَانَ يَظُنُّ أنْ تَبْلُغَ مَا بَلَغَتْ يَكْتُبُ الله لَهُ بِهَا سَخَطَهُ إِلَى يَوْمِ يَلْقَاهُ )). رواه مالك في المُوَطَّأ ، والترمذي ، وقال : (( حديث حسن صحيح )) .
Ebû Abdurrahman Bilâl b. el-Hâris el-Müzenî radıyallâhu anh'den rivayet edildi: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Şüphesiz kişi, Allah Teâlâ'nın rızasına uygun bir kelime söyler; o kelimenin ulaştığı yere ulaşacağını hiç tahmin etmez. Allah o kelime sebebiyle kendisine kavuşacağı güne kadar ona rızasını yazar. Yine kişi, Allah'ın gazabına sebep olan bir kelime söyler; o kelimenin ulaştığı yere ulaşacağını hiç tahmin etmez. Allah o kelime sebebiyle kendisine kavuşacağı güne kadar ona gazabını yazar.” Mâlik Muvatta'da ve Tirmizî rivayet etmiş; Tirmizî “Hasen sahih bir hadistir” demiştir.