209. Hadis
وعن أبي حُمَيدٍ عبد الرحمان بن سعد السَّاعِدِي رضي الله عنه ، قَالَ : اسْتَعْمَلَ النَّبيُّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً مِنَ الأزْدِ يُقَالُ لَهُ : ابْنُ اللُّتْبِيَّةِ عَلَى الصَّدَقَةِ ، فَلَمَّا قَدِمَ ، قَالَ : هَذَا لَكُمْ ، وَهَذَا أُهْدِيَ إِلَيَّ ، فَقَامَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم عَلَى المِنْبَرِ فَحَمِدَ الله وَأثْنَى عَلَيهِ ، ثُمَّ قَالَ : (( أمَّا بَعدُ ، فَإِنِّي أسْتَعْمِلُ الرَّجُلَ منْكُمْ عَلَى العَمَلِ مِمَّا وَلاَّنِي اللهُ ، فَيَأتِي فَيَقُولُ : هَذَا لَكُمْ وَهَذا هَدِيَّةٌ أُهْدِيتْ إلَيَّ ، أفَلا جَلَسَ في بيت أبِيهِ أَوْ أُمِّهِ حَتَّى تَأتِيَهُ هَدِيَّتُهُ إنْ كَانَ صَادِقاً ، واللهِ لا يَأخُذُ أحَدٌ مِنْكُمْ شَيئاً بِغَيرِ حَقِّهِ إلاَّ لَقِيَ الله تَعَالَى ، يَحْمِلُهُ يَوْمَ القِيَامَةِ، فَلا أعْرِفَنَّ أحَداً مِنْكُمْ لَقِيَ اللهَ يَحْمِلُ بَعيراً لَهُ رُغَاءٌ، أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ ، أَوْ شَاةً تَيْعَرُ )) ثُمَّ رفع يديهِ حَتَّى رُؤِيَ بَيَاضُ إبْطَيْهِ ، فَقَالَ : (( اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ )) ثلاثاً مُتَّفَقٌ عَلَيهِ .
Ebû Humeyd Abdurrahman b. Sa'd es-Sâidî radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem, Ezd kabilesinden İbnü'l-Lütbiyye denilen bir adamı zekât toplamak üzere görevlendirdi. Adam döndüğünde: ‘Bu sizindir, bu da bana hediye edildi’ dedi. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem minbere çıkıp Allah'a hamdetti ve O'nu övdü, sonra şöyle buyurdu: “Bundan sonra derim ki: Ben, Allah'ın bana tevdi ettiği işlerden birine sizden bir adamı görevlendiriyorum; sonra o gelip ‘Bu sizindir, bu da bana verilen bir hediyedir’ diyor. Eğer doğru söylüyorsa, babasının yahut annesinin evinde otursaydı da hediyesi kendisine orada gelseydi ya! Vallahi, sizden hiç kimse haksız yere bir şey almaz ki kıyamet günü onu yüklenmiş olarak Yüce Allah'ın huzuruna çıkmasın. Sakın sizden birini, böğüren bir deveyi yahut möleyen bir ineği ya da meleyen bir koyunu yüklenmiş olarak Allah'ın huzuruna çıkmış görmeyeyim!” Sonra koltuk altlarının beyazlığı görülünceye kadar ellerini kaldırdı ve üç defa: “Allah'ım, tebliğ ettim mi?” buyurdu. Müttefekun aleyh.