1624. Hadis
وعن أَبي طلحة زيد بن سهل رضي الله عنه قَالَ : كُنَّا قُعُوداً بالأفْنِيَةِ نَتَحَدَّثُ فِيهَا فَجَاءَ رسولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ عَلَيْنَا ، فَقَالَ : (( مَا لَكُمْ وَلِمَجَالسِ الصُّعُدَاتِ ؟ اجْتَنِبُوا مَجَالِسَ الصُّعُدَاتِ )) فقُلْنَا : إنَّمَا قَعَدْنَا لِغَيْرِ مَا بَأسٍ ، قَعَدْنَا نَتَذَاكَرُ ، وَنَتَحَدَّثُ . قَالَ : (( إمَّا لاَ فَأَدُّوا حَقَّهَا : غَضُّ البَصَرِ ، وَرَدُّ السَّلاَمِ ، وَحُسْنُ الكَلاَمِ )) . رواه مسلم . (( الصُّعُدات )) بضمِ الصاد والعين : أيْ الطُّرقَاتِ .
Ebû Talha Zeyd b. Sehl radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Evlerin önündeki açıklıklarda oturmuş konuşuyorduk. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem geldi, başımızda durdu ve şöyle buyurdu: “Sizin yol meclisleriyle ne işiniz var? Yol meclislerinden sakının.” Biz de: Biz ancak sakıncası olmayan bir şey için oturduk; oturup [bilgilerimizi] müzakere ediyor ve konuşuyoruz, dedik. Şöyle buyurdu: “Madem vazgeçmiyorsunuz, o halde onun hakkını verin: Gözü [haramdan] sakınmak, selâmı almak ve güzel söz söylemek.” Müslim rivayet etmiştir. es-Su'udât (الصُّعُدات) sad ve ayın harflerinin ötresiyle okunur; “yollar” demektir.