1630. Hadis
وعن بُريدَةَ رضي الله عنه قَالَ : قَالَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم : (( حُرْمَةُ نِسَاءِ المُجَاهِدِينَ عَلَى القَاعِدِينَ كَحُرْمَةِ أُمَّهَاتِهِمْ ، مَا مِنْ رَجُلٍ مِنَ القَاعِدِيْنَ يَخْلُفُ رَجُلاً مِنَ المُجَاهِدِينَ في أهْلِهِ ، فَيَخُونُهُ فِيهِمْ إِلاَّ وَقَفَ لَهُ يَوْمَ القِيَامَةِ ، فَيَأْخُذُ مِنْ حَسَنَاتِهِ مَا شَاءَ حَتَّى يَرْضى )) ثُمَّ التَفَتَ إلَيْنَا رسولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: (( مَا ظَنُّكُمْ ؟ )). رواه مسلم .
Büreyde radıyallâhu anh'den rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Mücahidlerin kadınlarının geride kalanlar üzerindeki hürmeti (dokunulmazlığı), kendi annelerinin hürmeti gibidir. Geride kalanlardan hiçbir kimse yoktur ki, mücahidlerden birinin ailesine göz kulak olmayı üstlensin de sonra onlar hakkında ona hıyanet etsin ve kıyamet günü onun karşısında durdurulup da, [mücahid] razı oluncaya kadar onun iyiliklerinden dilediği kadarını almasın.” Sonra Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bize döndü ve şöyle buyurdu: “Ne sanıyorsunuz?” Müslim rivayet etmiştir.