33. Hadis
وعن عائشةَ رضيَ الله عنها: أَنَّهَا سَألَتْ رسولَ الله صلى الله عليه وسلم عَنِ الطّاعُونِ، فَأَخْبَرَهَا أنَّهُ كَانَ عَذَاباً يَبْعَثُهُ اللهُ تَعَالَى عَلَى مَنْ يشَاءُ ، فَجَعَلَهُ اللهُ تعالى رَحْمَةً للْمُؤْمِنينَ ، فَلَيْسَ مِنْ عَبْدٍ يَقَعُ في الطَّاعُونِ فيمكثُ في بلدِهِ صَابراً مُحْتَسِباً يَعْلَمُ أنَّهُ لا يصيبُهُ إلاَّ مَا كَتَبَ اللهُ لَهُ إلاَّ كَانَ لَهُ مِثْلُ أجْرِ الشّهيدِ . رواه البخاري .
Âişe radıyallâhu anhâ'dan rivayet edildiğine göre kendisi Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e tâûnu (veba salgını) sordu. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem de ona bunun, Allah Teâlâ'nın dilediği kimseler üzerine gönderdiği bir azap olduğunu, sonra Allah Teâlâ'nın onu mü'minler için bir rahmet kıldığını; tâûna yakalanan hiçbir kul yoktur ki Allah'ın kendisi için yazdığından başkasının başına gelmeyeceğini bilerek, sabredip ecrini Allah'tan bekleyerek beldesinde kalmaya devam etsin de kendisine şehid ecri gibi ecir verilmesin, diye haber verdi. Buhârî rivayet etmiştir.