47. Hadis
وعن معاذِ بنِ أَنسٍ رضي الله عنه : أنَّ النَّبيَّ صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( مَنْ كَظَمَ غَيظاً ، وَهُوَ قَادِرٌ عَلَى أنْ يُنْفِذَهُ ، دَعَاهُ اللهُ سُبحَانَهُ وَتَعَالى عَلَى رُؤُوسِ الخَلائِقِ يَومَ القِيامَةِ حَتَّى يُخَيِّرَهُ مِنَ الحُورِ العِينِ مَا شَاءَ )) رواه أَبو داود والترمذي ، وَقالَ : (( حديث حسن )) .
Muâz b. Enes radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kim gereğini yapmaya gücü yettiği hâlde öfkesini yutarsa, Allah sübhânehû ve teâlâ kıyamet günü onu mahlûkatın huzurunda çağırır ve nihayet ceylan gözlü hûrilerden dilediğini seçmekte onu serbest bırakır.” Ebû Dâvûd ve Tirmizî rivayet etmiş; Tirmizî “Hasen bir hadistir” demiştir.