1663. Hadis
وعن ابن عمر رضي الله عنهما ، قال : اشْتَكَى سَعْدُ بنُ عُبَادَةَ رضي الله عنه شَكْوَى ، فَأتاهُ رسُولُ الله صلى الله عليه وسلم ، يَعُودُهُ مَعَ عَبدِ الرَّحمانِ بْنِ عَوفٍ ، وَسَعْدِ بن أبي وقَّاصٍ ، وعبدِ اللهِ بن مسعودٍ رضي الله عنهم . فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ ، وَجَدَهُ في غَشْيَةٍ فَقالَ : (( أقَضَى ؟ )) قالوا : لا يا رسول اللهِ ، فَبكَى رسولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم ، فَلَمَّا رَأى القَوْمُ بُكَاءَ النَّبيِّ صلى الله عليه وسلم بَكَوْا ، قال : (( ألاَ تَسْمَعُونَ ؟ إنَّ اللهَ لاَ يُعَذِّبُ بِدَمْعِ العَيْنِ ، وَلاَ بِحُزْنِ القَلْبِ، وَلكِنْ يُعَذِّبُ بِهذَا )) - وَأشَارَ إلَى لِسَانِهِ - أو يَرْحَمُ )) . متفق عليه.
İbn Ömer radıyallâhu anhümâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Sa'd b. Ubâde radıyallâhu anh bir hastalığa yakalandı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Abdurrahman b. Avf, Sa'd b. Ebû Vakkâs ve Abdullah b. Mes'ûd radıyallâhu anhüm ile birlikte onu ziyarete geldi. Yanına girdiğinde onu baygın bir hâlde buldu ve: “Vefat mı etti?” buyurdu. ‘Hayır, yâ Resûlallah’ dediler. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ağladı. Oradakiler Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in ağladığını görünce onlar da ağladılar. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “İşitmiyor musunuz? Şüphesiz Allah ne gözün yaşı ne de kalbin hüznü sebebiyle azap eder; fakat -dilini işaret ederek- bunun yüzünden azap eder veya merhamet eder.” Müttefekun aleyh.