1679. Hadis
وعن عائشة رضي الله عنها ، قالت : قَدِمَ رسُولُ الله صلى الله عليه وسلم مِنْ سَفَرٍ ، وَقَدْ سَتَرْتُ سَهْوَةً لِي بِقِرامٍ فِيهِ تَمَاثيلُ ، فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم تَلَوَّنَ وَجْهُهُ، وقالَ: (( يَا عائِشَةُ ، أشَدُّ النَّاسِ عَذَاباً عِندَ اللهِ يَوْمَ القِيَامَةِ الَّذينَ يُضَاهُونَ بِخَلْقِ اللهِ ! )) قَالَتْ : فَقَطَعْنَاهُ فَجَعَلْنَا مِنهُ وِسَادَةً أوْ وِسَادَتَيْنِ . متفق عليه . (( القِرامُ )) بكسرِ القاف هو : السِّتْرُ . (( وَالسَّهْوَةُ )) بفتح السينِ المهملة وهي : الصُّفَّةُ تَكُونُ بَيْنَ يَدَيِ البَيْتِ ، وقيلَ : هِيَ الطَّاقُ النَّافِذُ في الحائِطِ .
Âişe radıyallâhu anhâ'dan rivayet edildi; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bir yolculuktan dönmüştü. Ben de bana ait bir sehveyi üzerinde resimler bulunan bir kırâm ile örtmüştüm. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu görünce yüzünün rengi değişti ve şöyle buyurdu: “Yâ Âişe! Kıyamet günü Allah katında insanların azabı en şiddetli olanları, Allah'ın yaratmasına benzetmeye kalkışanlardır!” [Âişe] dedi ki: Biz de onu kestik ve ondan bir veya iki minder yaptık. Müttefekun aleyh. el-Kırâm (القِرامُ) kâf'ın kesresiyle “perde” demektir. es-Sehve (السَّهْوَةُ) ise noktasız sîn'in fethasıyla “evin önünde bulunan sundurma” demektir; “duvara açılmış pencere boşluğu (niş)” olduğu da söylenmiştir.