1802. Hadis
عن سعد بن أَبي وقاص رضي الله عنه : أنَّ النبيَّ صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( مَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُ أنَّهُ غَيْرُ أبِيهِ ، فالجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌ )) . متفق عَلَيْهِ .
Sa'd b. Ebû Vakkâs radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kim kendi babası olmadığını bildiği hâlde babasından başkasına nesep iddiasında bulunursa, cennet ona haramdır.” Müttefekun aleyh.
1803. Hadis
وعن أَبي هريرة رضي الله عنه ، عن النبيّ صلى الله عليه وسلم ، قَالَ : (( لاَ تَرْغَبُوا عَنْ آبَائِكُمْ ، فَمَنْ رَغِبَ عَنْ أبِيهِ ، فَهُوَ كُفْرٌ )) . متفق عَلَيْهِ .
Ebû Hüreyre radıyallâhu anh'den, Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'den rivayet edildi; şöyle buyurdu: “Babalarınızdan yüz çevirmeyin! Kim babasından yüz çevirirse bu küfürdür.” Müttefekun aleyh.
1804. Hadis
وعن يزيد بن شريكِ بن طارِقٍ ، قَالَ : رَأيتُ عَلِيّاً رضي الله عنه عَلَى المِنْبَرِ يَخْطُبُ ، فَسَمِعْتُهُ يقُولُ : لاَ واللهِ مَا عِنْدَنَا مِنْ كِتَابٍ نَقْرؤُهُ إِلاَّ كِتَابَ اللهِ ، وَمَا في هذِهِ الصَّحِيفَةِ ، فَنَشَرَهَا فَإذَا فِيهَا أَسْنَانُ الإبِلِ ، وَأشْيَاءُ مِنَ الجَرَاحَاتِ ، وَفِيهَا : قَالَ رسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم : (( المَدينَةُ حَرَمٌ مَا بَيْنَ عَيْرٍ إِلَى ثَوْرٍ ، فَمَنْ أحْدَثَ فِيهَا حَدَثاً ، أَوْ آوَى مُحْدِثاً ، فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللهِ وَالمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أجْمَعِينَ ، لاَ يَقْبَلُ اللهُ مِنْهُ يَومَ القِيَامَةِ صَرْفاً وَلاَ عَدْلاً . ذِمَّةُ المُسْلِمينَ وَاحِدَةٌ ، يَسْعَى بِهَا أَدْنَاهُمْ ، فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِماً ، فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللهِ وَالمَلائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ، لاَ يَقْبَلُ اللهُ مِنْهُ يَومَ القِيَامَةِ صَرْفاً وَلاَ عَدْلاً . وَمَن ادَّعَى إِلَى غَيرِ أَبيهِ ، أَوْ انْتَمَى إِلَى غَيرِ مَوَاليهِ ، فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللهِ وَالمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعينَ ؛ لاَ يَقْبَلُ اللهُ مِنْهُ يَومَ القِيَامَةِ صَرْفاً وَلاَ عَدْلاً )) . متفق عَلَيْهِ . (( ذِمَّةُ المُسْلِمِينَ )) أيْ : عَهْدُهُمْ وأمَانَتُهُمْ . (( وأخْفَرَهُ )) : نَقَضَ عَهْدَهُ . (( وَالصَّرْفُ )) : التَّوْبَةُ ، وَقِيلَ الحِيلَةُ . (( وَالعَدْلُ )) : الفِدَاءُ .
Yezîd b. Şerîk b. Târık'tan rivayet edildi; dedi ki: Ali radıyallâhu anh'i minberde hutbe verirken gördüm; onu şöyle derken işittim: ‘Hayır, vallahi bizim yanımızda Allah'ın Kitâbı'ndan ve şu sahîfede olandan başka okuduğumuz bir kitap yoktur.’ Sonra onu açtı; bir de baktık ki içinde diyet olarak verilecek develerin yaşları ve yaralamalarla ilgili bazı hükümler var. Yine onda şu vardı: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Medine, Ayr ile Sevr arası olarak haremdir (dokunulmaz bölgedir). Kim orada bir bid'at (dinde olmayan bir iş) çıkarırsa ya da bid'at çıkaran birini barındırırsa, Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların lâneti onun üzerine olsun! Allah kıyamet günü ondan ne bir sarf ne de bir adl kabul eder. Müslümanların zimmeti birdir; onların en aşağı derecede olanı bile bunu yürütebilir. Kim bir Müslümanın verdiği emânı bozarsa, Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların lâneti onun üzerine olsun! Allah kıyamet günü ondan ne bir sarf ne de bir adl kabul eder. Kim de babasından başkasına nesep iddiasında bulunursa ya da mevlâlarından (kendisini azat eden efendilerinden) başkasına intisap ederse, Allah'ın, meleklerin ve bütün insanların lâneti onun üzerine olsun! Allah kıyamet günü ondan ne bir sarf ne de bir adl kabul eder.” Müttefekun aleyh. Zimmetü'l-müslimîn (ذِمَّةُ المُسْلِمِينَ) “onların ahdi ve emânı” demektir. Ahferahû (أخْفَرَهُ) “onun ahdini bozdu” demektir. es-Sarf (الصَّرْفُ) “tövbe” demektir; “hile ve çare” olduğu da söylenmiştir. el-Adl (العَدْلُ) ise “fidye” demektir.
1805. Hadis
وعن أَبي ذَرٍّ رضي الله عنه : أنَّه سَمِعَ رَسُولَ الله صلى الله عليه وسلم ، يقول : (( لَيْسَ مِنْ رَجُلٍ ادَّعَى لِغَيرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُهُ إِلاَّ كَفَرَ ، وَمَنِ ادَّعَى مَا لَيْسَ لَهُ ، فَلَيْسَ مِنَّا ، وَلَيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ ، وَمَنْ دَعَا رَجُلاً بالكُفْرِ ، أَوْ قَالَ : عَدُو اللهِ ، وَلَيْسَ كَذَلِكَ إِلاَّ حَارَ عَلَيْهِ )) . متفق عَلَيْهِ ، وهذا لفظ رواية مسلم .
Ebû Zer radıyallâhu anh'den rivayet edildiğine göre o, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şöyle derken işitti: “Bile bile babasından başkasına nesep iddiasında bulunan hiçbir kimse yoktur ki küfre girmiş olmasın. Kim kendisinin olmayan bir şeyi iddia ederse bizden değildir ve cehennemdeki yerini hazırlasın! Kim de bir adama ‘kâfir’ diye seslenir ya da ‘Allah'ın düşmanı’ derse ve o kişi öyle değilse, bu söz mutlaka söyleyene döner.” Müttefekun aleyh; bu, Müslim'in rivayetinin lafzıdır.